*naudigōną

Runic: ᚾᚨᚢᛞᛁᚷᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈnɑu̯.ði.ɣɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to compel, to force
  2. to invite, to compel to come

Etymology

From *naudigaz (‘wanted, needed’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularnaudigōnaudigǭ–
2nd singularnaudigōsinaudigōsnaudigō
3rd singularnaudigōþinaudigōnaudigōþau
1st dualnaudigōsnaudigōw–
2nd dualnaudigōþiznaudigōþiznaudigōþiz
1st pluralnaudigōmaznaudigōm–
2nd pluralnaudigōþnaudigōþnaudigōþ
3rd pluralnaudigōnþinaudigōnnaudigōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularnaudigōi–
2nd singularnaudigōsainaudigōsau
3rd singularnaudigōþainaudigōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralnaudigōnþainaudigōnþau
2nd pluralnaudigōnþainaudigōnþau
3rd pluralnaudigōnþainaudigōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularnaudigōdǭnaudigōdēdį̄
2nd singularnaudigōdēznaudigōdēdīz
3rd singularnaudigōdēnaudigōdēdī
1st dualnaudigōdēdūnaudigōdēdīw
2nd dualnaudigōdēdudiznaudigōdēdīdiz
1st pluralnaudigōdēdumnaudigōdēdīm
2nd pluralnaudigōdēdudnaudigōdēdīd
3rd pluralnaudigōdēdunnaudigōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
naudigōną naudigōndz naudigōdaz

Find a form

Descendants

  • *naudigōn (Proto-West Germanic)
    • *nōdigon (Old Dutch)
      • nôdigen (Middle Dutch)
        • nodigen (Dutch)
          • uitnodigen (Dutch)
  • *naudigōn (Proto-West Germanic)
    • nêdigia (Old Frisian)
      • noadzje, noegje, needzje (West Frisian)
  • *naudigōn (Proto-West Germanic)
    • nōtagōn, nōtīgōn, nōtigōn (Old High German)
      • nōtigen (Middle High German)
        • nötigen (German)
  • *naudigōn (Proto-West Germanic)
    • *nōdigon (Old Saxon)
      • nōdigen, nȫdigen (Middle Low German)
  • nauðga (Old Norse)
    • neyðga (Faroese)
    • nauðga (Icelandic)
  • nauðga (Old Norse)
    • nöþgha (Old Swedish)
      • nödgas (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary