*nautijaną

Runic: ᚾᚨᚢᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈnɑu̯.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to cause to use
  2. to employ

Etymology

From *neutaną (‘to use, enjoy’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularnautijōnautijaų–
2nd singularnautīsinautijaisnautī
3rd singularnautīþinautijainautijaþau
1st dualnautijōsnautijaiw–
2nd dualnautijaþiznautijaiþiznautijaþiz
1st pluralnautijamaznautijaim–
2nd pluralnautīþnautijaiþnautīþ
3rd pluralnautijanþinautijainnautijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularnautijai–
2nd singularnautijasainautijaisau
3rd singularnautijaþainautijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralnautijanþainautijainþau
2nd pluralnautijanþainautijainþau
3rd pluralnautijanþainautijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularnautidǭnautidēdį̄
2nd singularnautidēznautidēdīz
3rd singularnautidēnautidēdī
1st dualnautidēdūnautidēdīw
2nd dualnautidēdudiznautidēdīdiz
1st pluralnautidēdumnautidēdīm
2nd pluralnautidēdudnautidēdīd
3rd pluralnautidēdunnautidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
nautijaną nautijandz nautidaz

Find a form

Descendants

  • *nautijan (Proto-West Germanic)
    • nēta (Old Frisian)
  • neyta (Old Norse)
    • neyta (Icelandic)
  • *nauttidak (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary