*nutōną

Runic: ᚾᚢᛏᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈnu.tɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to make use of, employ

Etymology

From *nutō (‘use’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularnutōnutǭ–
2nd singularnutōsinutōsnutō
3rd singularnutōþinutōnutōþau
1st dualnutōsnutōw–
2nd dualnutōþiznutōþiznutōþiz
1st pluralnutōmaznutōm–
2nd pluralnutōþnutōþnutōþ
3rd pluralnutōnþinutōnnutōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularnutōi–
2nd singularnutōsainutōsau
3rd singularnutōþainutōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralnutōnþainutōnþau
2nd pluralnutōnþainutōnþau
3rd pluralnutōnþainutōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularnutōdǭnutōdēdį̄
2nd singularnutōdēznutōdēdīz
3rd singularnutōdēnutōdēdī
1st dualnutōdēdūnutōdēdīw
2nd dualnutōdēdudiznutōdēdīdiz
1st pluralnutōdēdumnutōdēdīm
2nd pluralnutōdēdudnutōdēdīd
3rd pluralnutōdēdunnutōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
nutōną nutōndz nutōdaz

Find a form

Descendants

  • *notōn (Proto-West Germanic)
    • notian (Old English)
      • noten, notien (Middle English)
        • note (Scots)
  • *notōn (Proto-West Germanic)
    • notia (Old Frisian)
      • nutje, nutsje (Saterland Frisian)
      • nutsje (West Frisian)
  • nota (Old Norse)
    • nota (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary