*plakjō

Runic: ᛈᛚᚨᚲᛃᛟ Pronunciation: /ˈplɑk.jɔː/

noun · feminine · ō-stem

Meanings

  1. spot, stain
  2. patch, place

Etymology

Unknown. Perhaps of non-Indo-European substrate origin due to the rarity of Indo-European *b > Germanic *p.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.plakjōplakjôz
Acc.plakjǭplakjōz
Gen.plakjōzplakjǫ̂
Dat.plakjōiplakjōmaz
Inst.plakjōplakjōmiz
Voc.plakjōplakjôz

Find a form

Descendants

  • *plakkju (Proto-West Germanic)
    • *plekka (Old Dutch)
      • plecke, pleecke, pleke (Middle Dutch)
        • plek (Dutch)
  • *plakkju (Proto-West Germanic)
    • *plekka (Old Dutch)
      • plecke, pleecke, pleke (Middle Dutch)
        • plecke (Middle English)
          • pleck (English)
  • *plakkju (Proto-West Germanic)
    • *plæċċ (Old English)
      • placche (Middle English)
  • *plakkju (Proto-West Germanic)
    • *plæċċ (Old English)
      • *placche, plecche (Middle English)
        • pacche (Middle English)
          • patch (English)
  • *plakkju (Proto-West Germanic)
    • *plekk (Old Frisian)
      • Pläk (Saterland Frisian)
      • plak, plek (West Frisian)
  • *plakkju (Proto-West Germanic)
    • *plekkia (Old Saxon)
      • plecke (Middle Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary