*rahnijaną¹

Runic: ᚱᚨᚺᚾᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈrɑx.ni.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to plunder, rob

Etymology

From *rahną (‘robbery, plunder’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularrahnijōrahnijaų–
2nd singularrahnīsirahnijaisrahnī
3rd singularrahnīþirahnijairahnijaþau
1st dualrahnijōsrahnijaiw–
2nd dualrahnijaþizrahnijaiþizrahnijaþiz
1st pluralrahnijamazrahnijaim–
2nd pluralrahnīþrahnijaiþrahnīþ
3rd pluralrahnijanþirahnijainrahnijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrahnijai–
2nd singularrahnijasairahnijaisau
3rd singularrahnijaþairahnijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralrahnijanþairahnijainþau
2nd pluralrahnijanþairahnijainþau
3rd pluralrahnijanþairahnijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrahnidǭrahnidēdį̄
2nd singularrahnidēzrahnidēdīz
3rd singularrahnidērahnidēdī
1st dualrahnidēdūrahnidēdīw
2nd dualrahnidēdudizrahnidēdīdiz
1st pluralrahnidēdumrahnidēdīm
2nd pluralrahnidēdudrahnidēdīd
3rd pluralrahnidēdunrahnidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
rahnijaną rahnijandz rahnidaz

Find a form

Descendants

  • *rahnijan (Proto-West Germanic)
    • rahanen, rānen (Old High German)
  • *rahnijan (Proto-West Germanic)
    • *rahanen (Old High German)
      • birahanen (Old High German)
  • ræna (Old Norse)
    • rane (Danish)
    • ræna (Faroese)
    • ræna (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary