*rainō
Runic: ᚱᚨᛁᚾᛟ Pronunciation: /ˈrɑi̯.nɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
- baulk, ridge
- boundary, border, edge
Etymology
From Proto-Indo-European *rey- (‘to cut, scratch, tear’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | rainō | rainôz |
| Acc. | rainǭ | rainōz |
| Gen. | rainōz | rainǫ̂ |
| Dat. | rainōi | rainōmaz |
| Inst. | rainō | rainōmiz |
| Voc. | rainō | rainôz |
Descendants
-
*rain (Proto-West Germanic)
-
*rēn, *rein (Old Dutch)
-
rein (Middle Dutch)
- rein, reen (Dutch)
-
rein (Middle Dutch)
-
*rēn, *rein (Old Dutch)
-
*rain (Proto-West Germanic)
-
*rēn, *rein (Old Dutch)
-
rain (Middle French)
- rain (French)
-
rain (Middle French)
-
*rēn, *rein (Old Dutch)
-
*rain (Proto-West Germanic)
-
rein (Old High German)
-
rein (Middle High German)
- Rain (German)
-
rein (Middle High German)
-
rein (Old High German)
-
*rain (Proto-West Germanic)
-
*rēn (Old Saxon)
-
rein, reyn (Middle Low German)
- Rehm (German Low German)
-
rein, reyn (Middle Low German)
-
*rēn (Old Saxon)
-
rein (Old Norse)
- rein (Faroese)
- rein (Icelandic)
- rein, ren (Norwegian)
- ren, rain (Swedish)
-
rein (Old Norse)
-
rein, reyn, rayn (Middle English)
- rean, rain, rane, rene, reend (English)
- reind, rhind, rind (Scots)
-
rein, reyn, rayn (Middle English)
-
rein (Old Norse)
-
rēn (Old Danish)
- ren (Danish)
-
rēn (Old Danish)