*rainō

Runic: ᚱᚨᛁᚾᛟ Pronunciation: /ˈrɑi̯.nɔː/

noun · feminine · ō-stem

Meanings

  1. baulk, ridge
  2. boundary, border, edge

Etymology

From Proto-Indo-European *rey- (‘to cut, scratch, tear’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.rainōrainôz
Acc.rainǭrainōz
Gen.rainōzrainǫ̂
Dat.rainōirainōmaz
Inst.rainōrainōmiz
Voc.rainōrainôz

Find a form

Descendants

  • *rain (Proto-West Germanic)
    • *rēn, *rein (Old Dutch)
      • rein (Middle Dutch)
        • rein, reen (Dutch)
  • *rain (Proto-West Germanic)
    • *rēn, *rein (Old Dutch)
      • rain (Middle French)
        • rain (French)
  • *rain (Proto-West Germanic)
    • rein (Old High German)
      • rein (Middle High German)
        • Rain (German)
  • *rain (Proto-West Germanic)
    • *rēn (Old Saxon)
      • rein, reyn (Middle Low German)
        • Rehm (German Low German)
  • rein (Old Norse)
    • rein (Faroese)
    • rein (Icelandic)
    • rein, ren (Norwegian)
    • ren, rain (Swedish)
  • rein (Old Norse)
    • rein, reyn, rayn (Middle English)
      • rean, rain, rane, rene, reend (English)
      • reind, rhind, rind (Scots)
  • rein (Old Norse)
    • rēn (Old Danish)
      • ren (Danish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary