*raitijaną

Runic: ᚱᚨᛁᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈrɑi̯.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to stir, to irritate

Etymology

Causative-iterative form of *wrītan (‘to scratch, write’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularraitijōraitijaų–
2nd singularraitīsiraitijaisraitī
3rd singularraitīþiraitijairaitijaþau
1st dualraitijōsraitijaiw–
2nd dualraitijaþizraitijaiþizraitijaþiz
1st pluralraitijamazraitijaim–
2nd pluralraitīþraitijaiþraitīþ
3rd pluralraitijanþiraitijainraitijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraitijai–
2nd singularraitijasairaitijaisau
3rd singularraitijaþairaitijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralraitijanþairaitijainþau
2nd pluralraitijanþairaitijainþau
3rd pluralraitijanþairaitijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraitidǭraitidēdį̄
2nd singularraitidēzraitidēdīz
3rd singularraitidēraitidēdī
1st dualraitidēdūraitidēdīw
2nd dualraitidēdudizraitidēdīdiz
1st pluralraitidēdumraitidēdīm
2nd pluralraitidēdudraitidēdīd
3rd pluralraitidēdunraitidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
raitijaną raitijandz raitidaz

Find a form

Descendants

  • *raitijan (Proto-West Germanic)
    • reizen (Old High German)
      • reizen (Middle High German)
        • reizen (German)
  • reita (Old Norse)
    • reita (Faroese)
    • reita (Icelandic)
    • reita, reite (Norwegian Nynorsk)
  • reita (Old Norse)
    • reta (Old Swedish)
      • reta (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary