*rankijaną

Runic: ᚱᚨᚾᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈrɑŋ.ki.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to erect, to make stand upright
  2. to make proud

Etymology

From *rankaz (‘upright, erect’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularrankijōrankijaų–
2nd singularrankīsirankijaisrankī
3rd singularrankīþirankijairankijaþau
1st dualrankijōsrankijaiw–
2nd dualrankijaþizrankijaiþizrankijaþiz
1st pluralrankijamazrankijaim–
2nd pluralrankīþrankijaiþrankīþ
3rd pluralrankijanþirankijainrankijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrankijai–
2nd singularrankijasairankijaisau
3rd singularrankijaþairankijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralrankijanþairankijainþau
2nd pluralrankijanþairankijainþau
3rd pluralrankijanþairankijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrankidǭrankidēdį̄
2nd singularrankidēzrankidēdīz
3rd singularrankidērankidēdī
1st dualrankidēdūrankidēdīw
2nd dualrankidēdudizrankidēdīdiz
1st pluralrankidēdumrankidēdīm
2nd pluralrankidēdudrankidēdīd
3rd pluralrankidēdunrankidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
rankijaną rankijandz rankidaz

Find a form

Descendants

  • *uzrankijan (Proto-West Germanic)
    • ārenċan (Old English)
  • rekkja (Old Norse)
    • rekkja (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary