*rankijaną
Runic: ᚱᚨᚾᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈrɑŋ.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to erect, to make stand upright
- to make proud
Etymology
From *rankaz (‘upright, erect’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | rankijō | rankijaų | – |
| 2nd singular | rankīsi | rankijais | rankī |
| 3rd singular | rankīþi | rankijai | rankijaþau |
| 1st dual | rankijōs | rankijaiw | – |
| 2nd dual | rankijaþiz | rankijaiþiz | rankijaþiz |
| 1st plural | rankijamaz | rankijaim | – |
| 2nd plural | rankīþ | rankijaiþ | rankīþ |
| 3rd plural | rankijanþi | rankijain | rankijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rankijai | – |
| 2nd singular | rankijasai | rankijaisau |
| 3rd singular | rankijaþai | rankijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | rankijanþai | rankijainþau |
| 2nd plural | rankijanþai | rankijainþau |
| 3rd plural | rankijanþai | rankijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rankidǭ | rankidēdį̄ |
| 2nd singular | rankidēz | rankidēdīz |
| 3rd singular | rankidē | rankidēdī |
| 1st dual | rankidēdū | rankidēdīw |
| 2nd dual | rankidēdudiz | rankidēdīdiz |
| 1st plural | rankidēdum | rankidēdīm |
| 2nd plural | rankidēdud | rankidēdīd |
| 3rd plural | rankidēdun | rankidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| rankijaną | rankijandz | rankidaz |
Descendants
-
*uzrankijan (Proto-West Germanic)
- ārenċan (Old English)
-
rekkja (Old Norse)
- rekkja (Icelandic)