*raubijaną

Runic: ᚱᚨᚢᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈrɑu̯.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to rob, steal, plunder
  2. to break, tear off

Etymology

From Proto-Indo-European *Hrewp- (‘to snatch’).

According to Kroonen the verb is a merger of:

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularraubijōraubijaų–
2nd singularraubīsiraubijaisraubī
3rd singularraubīþiraubijairaubijaþau
1st dualraubijōsraubijaiw–
2nd dualraubijaþizraubijaiþizraubijaþiz
1st pluralraubijamazraubijaim–
2nd pluralraubīþraubijaiþraubīþ
3rd pluralraubijanþiraubijainraubijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraubijai–
2nd singularraubijasairaubijaisau
3rd singularraubijaþairaubijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralraubijanþairaubijainþau
2nd pluralraubijanþairaubijainþau
3rd pluralraubijanþairaubijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraubidǭraubidēdį̄
2nd singularraubidēzraubidēdīz
3rd singularraubidēraubidēdī
1st dualraubidēdūraubidēdīw
2nd dualraubidēdudizraubidēdīdiz
1st pluralraubidēdumraubidēdīm
2nd pluralraubidēdudraubidēdīd
3rd pluralraubidēdunraubidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
raubijaną raubijandz raubidaz

Find a form

Descendants

  • *raubijan (Proto-West Germanic)
    • rēva (Old Frisian)
  • *raubijan (Proto-West Germanic)
    • *rīefan (Old English)
      • berīefan, berȳfan (Old English)
        • bireven (Middle English)
          • bereave (English)
          • bereve, bereif (Scots)
  • reyfa (Old Norse)
    • reyfa (Icelandic)
    • røyva (Norwegian Nynorsk)
    • röva (Swedish)
  • reyfa (Old Norse)
    • røve (Danish)
      • røva (Faroese)
      • røve (Norwegian Bokmål)
      • røva (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary