*raupijaną

Runic: ᚱᚨᚢᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈrɑu̯.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to pluck, rip, pull off

Etymology

From the same Proto-Indo-European root as *reufaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularraupijōraupijaų–
2nd singularraupīsiraupijaisraupī
3rd singularraupīþiraupijairaupijaþau
1st dualraupijōsraupijaiw–
2nd dualraupijaþizraupijaiþizraupijaþiz
1st pluralraupijamazraupijaim–
2nd pluralraupīþraupijaiþraupīþ
3rd pluralraupijanþiraupijainraupijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraupijai–
2nd singularraupijasairaupijaisau
3rd singularraupijaþairaupijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralraupijanþairaupijainþau
2nd pluralraupijanþairaupijainþau
3rd pluralraupijanþairaupijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraupidǭraupidēdį̄
2nd singularraupidēzraupidēdīz
3rd singularraupidēraupidēdī
1st dualraupidēdūraupidēdīw
2nd dualraupidēdudizraupidēdīdiz
1st pluralraupidēdumraupidēdīm
2nd pluralraupidēdudraupidēdīd
3rd pluralraupidēdunraupidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
raupijaną raupijandz raupidaz

Find a form

Descendants

  • *raupijan (Proto-West Germanic)
    • *roupen, *rōpen (Old Dutch)
      • ropen (Middle Dutch)
        • ropen (Dutch)
  • *raupijan (Proto-West Germanic)
    • rīepan, rȳpan (Old English)
      • ripen, rupen, rippen, rypen (Middle English)
  • *raupijan (Proto-West Germanic)
    • roufen, rouffen (Old High German)
      • roufen, röufen, reufen (Middle High German)
        • raufen (German)
  • *raupijan (Proto-West Germanic)
    • *rōpian (Old Saxon)
      • rôpen (Middle Low German)
        • röpen (German Low German)
  • 𐍂𐌰𐌿𐍀𐌾𐌰𐌽 (raupjan) (Gothic)
    • ropa (Spanish)
  • 𐍂𐌰𐌿𐍀𐌾𐌰𐌽 (raupjan) (Gothic)
    • roupa (Old Galician-Portuguese)
      • roupa (Galician)
      • roupa (Portuguese)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary

Words mentioned in this entry