*rindǭ
Runic: ᚱᛁᚾᛞᛟ Pronunciation: /ˈrin.dɔ̃ː/noun · feminine · ōn-stem
Meanings
- bark (tree)
- crust
- rind
Etymology
From Proto-Indo-European *rem- (‘to rest, prop up’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | rindǭ | rindōniz |
| Acc. | rindōnų | rindōnunz |
| Gen. | rindōniz | rindōnǫ̂ |
| Dat. | rindōni | rindōmaz |
| Inst. | rindōnē | rindōmiz |
| Voc. | rindǭ | rindōniz |
Descendants
-
*rindā (Proto-West Germanic)
-
rinda (Old Dutch)
-
rinde, runde, runne, run (Middle Dutch)
- rinde, rin, run (Dutch)
-
rinde, runde, runne, run (Middle Dutch)
-
rinda (Old Dutch)
-
*rindā (Proto-West Germanic)
-
rinde (Old English)
-
rinde (Middle English)
- rind (English)
- rynd, ryne (Scots)
-
rinde (Middle English)
-
rinde (Old English)
-
*rindā (Proto-West Germanic)
-
rinta, *rinda (Old High German)
-
rinte, rinde (Middle High German)
- Rinde (German)
-
rinte, rinde (Middle High German)
-
rinta, *rinda (Old High German)
-
*rindā (Proto-West Germanic)
-
*rinda (Old Saxon)
- rinde (Middle Low German)
-
*rinda (Old Saxon)