*rindǭ

Runic: ᚱᛁᚾᛞᛟ Pronunciation: /ˈrin.dɔ̃ː/

noun · feminine · ōn-stem

Meanings

  1. bark (tree)
  2. crust
  3. rind

Etymology

From Proto-Indo-European *rem- (‘to rest, prop up’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.rindǭrindōniz
Acc.rindōnųrindōnunz
Gen.rindōnizrindōnǫ̂
Dat.rindōnirindōmaz
Inst.rindōnērindōmiz
Voc.rindǭrindōniz

Find a form

Descendants

  • *rindā (Proto-West Germanic)
    • rinda (Old Dutch)
      • rinde, runde, runne, run (Middle Dutch)
        • rinde, rin, run (Dutch)
  • *rindā (Proto-West Germanic)
    • rinde (Old English)
      • rinde (Middle English)
        • rind (English)
        • rynd, ryne (Scots)
  • *rindā (Proto-West Germanic)
    • rinta, *rinda (Old High German)
      • rinte, rinde (Middle High German)
        • Rinde (German)
  • *rindā (Proto-West Germanic)
    • *rinda (Old Saxon)
      • rinde (Middle Low German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary