*rupatjaną
Runic: ᚱᚢᛈᚨᛏᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈru.pɑt.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to belch
Etymology
From *rupōną (‘to belch’) + *-atjaną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | rupatjō | rupatjaų | – |
| 2nd singular | rupatisi | rupatjais | rupati |
| 3rd singular | rupatiþi | rupatjai | rupatjaþau |
| 1st dual | rupatjōs | rupatjaiw | – |
| 2nd dual | rupatjaþiz | rupatjaiþiz | rupatjaþiz |
| 1st plural | rupatjamaz | rupatjaim | – |
| 2nd plural | rupatiþ | rupatjaiþ | rupatiþ |
| 3rd plural | rupatjanþi | rupatjain | rupatjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rupatjai | – |
| 2nd singular | rupatjasai | rupatjaisau |
| 3rd singular | rupatjaþai | rupatjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | rupatjanþai | rupatjainþau |
| 2nd plural | rupatjanþai | rupatjainþau |
| 3rd plural | rupatjanþai | rupatjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rupastǭ | rupastēdį̄ |
| 2nd singular | rupastēz | rupastēdīz |
| 3rd singular | rupastē | rupastēdī |
| 1st dual | rupastēdū | rupastēdīw |
| 2nd dual | rupastēdudiz | rupastēdīdiz |
| 1st plural | rupastēdum | rupastēdīm |
| 2nd plural | rupastēdud | rupastēdīd |
| 3rd plural | rupastēdun | rupastēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| rupatjaną | rupatjandz | rupatidaz |
Descendants
-
*ropattjan (Proto-West Germanic)
-
ropfezzen, roffezzen (Old High German)
- roffezen, rofzen (Middle High German)
-
ropfezzen, roffezzen (Old High German)
-
*ropattjan (Proto-West Germanic)
-
*ropettian (Old Saxon)
- ropsen (Middle Low German)
-
*ropettian (Old Saxon)
-
rypta (Old Norse)
-
riften (Middle English)
- rift (English)
-
riften (Middle English)
-
*rupitjaną (Old Norse)
-
riften (Middle English)
- rift (English)
-
riften (Middle English)