*rīkijaną
Runic: ᚱᛁᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈriː.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to lord over, govern; rule, reign
Etymology
From *rīkijaz (‘rulership, kingdom’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | rīkijō | rīkijaų | – |
| 2nd singular | rīkīsi | rīkijais | rīkī |
| 3rd singular | rīkīþi | rīkijai | rīkijaþau |
| 1st dual | rīkijōs | rīkijaiw | – |
| 2nd dual | rīkijaþiz | rīkijaiþiz | rīkijaþiz |
| 1st plural | rīkijamaz | rīkijaim | – |
| 2nd plural | rīkīþ | rīkijaiþ | rīkīþ |
| 3rd plural | rīkijanþi | rīkijain | rīkijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rīkijai | – |
| 2nd singular | rīkijasai | rīkijaisau |
| 3rd singular | rīkijaþai | rīkijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | rīkijanþai | rīkijainþau |
| 2nd plural | rīkijanþai | rīkijainþau |
| 3rd plural | rīkijanþai | rīkijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rīkidǭ | rīkidēdį̄ |
| 2nd singular | rīkidēz | rīkidēdīz |
| 3rd singular | rīkidē | rīkidēdī |
| 1st dual | rīkidēdū | rīkidēdīw |
| 2nd dual | rīkidēdudiz | rīkidēdīdiz |
| 1st plural | rīkidēdum | rīkidēdīm |
| 2nd plural | rīkidēdud | rīkidēdīd |
| 3rd plural | rīkidēdun | rīkidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| rīkijaną | rīkijandz | rīkidaz |
Descendants
-
*rīkijan (Proto-West Germanic)
-
*rīhhen (Old High German)
- rīchen, riechen (Middle High German)
- girīhhan (Old High German)
-
*rīhhen (Old High German)
-
*rīkijan (Proto-West Germanic)
-
*rīkian (Old Saxon)
- rîken, rîchen (Middle Low German)
-
*rīkian (Old Saxon)
-
ríkja (Old Norse)
- ríkja (Icelandic)
- riken (Middle English)