*rīpaną
Runic: ᚱᛁᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈriː.pɑ.nɑ̃/verb · Strong class 1
Meanings
to reap; harvest
Etymology
From Proto-Indo-European *h₁reyp- (‘to tear’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | rīpō | rīpaų | – |
| 2nd singular | rīpizi | rīpaiz | rīp |
| 3rd singular | rīpidi | rīpai | rīpadau |
| 1st dual | rīpōz | rīpaiw | – |
| 2nd dual | rīpadiz | rīpaidiz | rīpadiz |
| 1st plural | rīpamaz | rīpaim | – |
| 2nd plural | rīpid | rīpaid | rīpid |
| 3rd plural | rīpandi | rīpain | rīpandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rīpai | – |
| 2nd singular | rīpazai | rīpaizau |
| 3rd singular | rīpadai | rīpaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | rīpandai | rīpaindau |
| 2nd plural | rīpandai | rīpaindau |
| 3rd plural | rīpandai | rīpaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | raip | ripį̄ |
| 2nd singular | raift | ripīz |
| 3rd singular | raip | ripī |
| 1st dual | ripū | ripīw |
| 2nd dual | ripudiz | ripīdiz |
| 1st plural | ripum | ripīm |
| 2nd plural | ripud | ripīd |
| 3rd plural | ripun | ripīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| rīpaną | rīpandz | ripanaz |
Descendants
-
*rīpan (Proto-West Germanic)
-
rīpan (Old English)
- ripen (Middle English)
-
rīpan (Old English)
-
*rípa (Old Norse)
- ripa (Norwegian)