*rīpaną

Runic: ᚱᛁᛈᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈriː.pɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to reap; harvest

Etymology

From Proto-Indo-European *h₁reyp- (‘to tear’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularrīpōrīpaų–
2nd singularrīpizirīpaizrīp
3rd singularrīpidirīpairīpadau
1st dualrīpōzrīpaiw–
2nd dualrīpadizrīpaidizrīpadiz
1st pluralrīpamazrīpaim–
2nd pluralrīpidrīpaidrīpid
3rd pluralrīpandirīpainrīpandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularrīpai–
2nd singularrīpazairīpaizau
3rd singularrīpadairīpaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralrīpandairīpaindau
2nd pluralrīpandairīpaindau
3rd pluralrīpandairīpaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularraipripį̄
2nd singularraiftripīz
3rd singularraipripī
1st dualripūripīw
2nd dualripudizripīdiz
1st pluralripumripīm
2nd pluralripudripīd
3rd pluralripunripīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
rīpaną rīpandz ripanaz

Find a form

Descendants

  • *rīpan (Proto-West Germanic)
    • rīpan (Old English)
      • ripen (Middle English)
  • *rípa (Old Norse)
    • ripa (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary