*rūmijaną
Runic: ᚱᚢᛗᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈruː.mi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to make room, to clear
Etymology
From *rūmaz (‘roomy, spacious’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | rūmijō | rūmijaų | – |
| 2nd singular | rūmīsi | rūmijais | rūmī |
| 3rd singular | rūmīþi | rūmijai | rūmijaþau |
| 1st dual | rūmijōs | rūmijaiw | – |
| 2nd dual | rūmijaþiz | rūmijaiþiz | rūmijaþiz |
| 1st plural | rūmijamaz | rūmijaim | – |
| 2nd plural | rūmīþ | rūmijaiþ | rūmīþ |
| 3rd plural | rūmijanþi | rūmijain | rūmijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rūmijai | – |
| 2nd singular | rūmijasai | rūmijaisau |
| 3rd singular | rūmijaþai | rūmijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | rūmijanþai | rūmijainþau |
| 2nd plural | rūmijanþai | rūmijainþau |
| 3rd plural | rūmijanþai | rūmijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | rūmidǭ | rūmidēdį̄ |
| 2nd singular | rūmidēz | rūmidēdīz |
| 3rd singular | rūmidē | rūmidēdī |
| 1st dual | rūmidēdū | rūmidēdīw |
| 2nd dual | rūmidēdudiz | rūmidēdīdiz |
| 1st plural | rūmidēdum | rūmidēdīm |
| 2nd plural | rūmidēdud | rūmidēdīd |
| 3rd plural | rūmidēdun | rūmidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| rūmijaną | rūmijandz | rūmidaz |
Descendants
-
*rūmijan (Proto-West Germanic)
- rēma (Old Frisian)
- rūmian (Old Saxon)
-
*rūmijan (Proto-West Germanic)
-
*rūmen (Old Dutch)
-
rumen (Middle Dutch)
-
ruimen (Dutch)
- romje (West Frisian)
-
ruimen (Dutch)
-
rumen (Middle Dutch)
-
*rūmen (Old Dutch)
-
*rūmijan (Proto-West Germanic)
-
rȳman (Old English)
-
rimen (Middle English)
- ream, rim (English)
-
rimen (Middle English)
-
rȳman (Old English)
-
*rūmijan (Proto-West Germanic)
-
rȳman (Old English)
-
rimen (Middle English)
-
arimer (Old French)
-
arrimer (Middle French)
- arrimer (French)
-
arrimer (Middle French)
-
arimer (Old French)
-
rimen (Middle English)
-
rȳman (Old English)
-
*rūmijan (Proto-West Germanic)
-
rūmen (Old High German)
-
rūmen (Middle High German)
- rama (Bavarian)
- räumen, raumen (German)
- raumen (Luxembourgish)
-
rūmen (Middle High German)
-
rūmen (Old High German)
-
rýma (Old Norse)
- rýma (Faroese)
- rýma (Icelandic)
- røma, ryma (Norwegian Nynorsk)
-
rýma (Old Norse)
-
rømme (Danish)
-
rømme (Norwegian Bokmål)
- rømma (Norwegian Nynorsk)
-
rømme (Norwegian Bokmål)
-
rømme (Danish)
-
rýma (Old Norse)
-
rȳma (Old Swedish)
- rymma (Swedish)
-
rȳma (Old Swedish)