*saigijaną

Runic: ᛊᚨᛁᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsɑi̯.ɣi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to cause to sink
  2. to cause to percolate
  3. to filter

Etymology

From *sīhwaną (‘to filter’) + *-janą and *sīganą (‘to sink, drop’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsaigijōsaigijaų–
2nd singularsaigīsisaigijaissaigī
3rd singularsaigīþisaigijaisaigijaþau
1st dualsaigijōssaigijaiw–
2nd dualsaigijaþizsaigijaiþizsaigijaþiz
1st pluralsaigijamazsaigijaim–
2nd pluralsaigīþsaigijaiþsaigīþ
3rd pluralsaigijanþisaigijainsaigijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsaigijai–
2nd singularsaigijasaisaigijaisau
3rd singularsaigijaþaisaigijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsaigijanþaisaigijainþau
2nd pluralsaigijanþaisaigijainþau
3rd pluralsaigijanþaisaigijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsaigidǭsaigidēdį̄
2nd singularsaigidēzsaigidēdīz
3rd singularsaigidēsaigidēdī
1st dualsaigidēdūsaigidēdīw
2nd dualsaigidēdudizsaigidēdīdiz
1st pluralsaigidēdumsaigidēdīm
2nd pluralsaigidēdudsaigidēdīd
3rd pluralsaigidēdunsaigidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
saigijaną saigijandz saigidaz

Find a form

Descendants

  • *saigijan (Proto-West Germanic)
    • sēgian (Old Saxon)
  • *saigijan (Proto-West Germanic)
    • *seigen, *sēgen (Old Dutch)
      • seigen (Middle Dutch)
  • *saigijan (Proto-West Germanic)
    • sǣgan (Old English)
      • seien (Middle English)
  • *saigijan (Proto-West Germanic)
    • seigen (Old High German)
      • seigen (Middle High German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary