*sainōną

Runic: ᛊᚨᛁᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsɑi̯.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to delay
  2. to languish

Etymology

From *sainiz (‘slow, slack’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsainōsainǭ–
2nd singularsainōsisainōssainō
3rd singularsainōþisainōsainōþau
1st dualsainōssainōw–
2nd dualsainōþizsainōþizsainōþiz
1st pluralsainōmazsainōm–
2nd pluralsainōþsainōþsainōþ
3rd pluralsainōnþisainōnsainōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsainōi–
2nd singularsainōsaisainōsau
3rd singularsainōþaisainōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsainōnþaisainōnþau
2nd pluralsainōnþaisainōnþau
3rd pluralsainōnþaisainōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsainōdǭsainōdēdį̄
2nd singularsainōdēzsainōdēdīz
3rd singularsainōdēsainōdēdī
1st dualsainōdēdūsainōdēdīw
2nd dualsainōdēdudizsainōdēdīdiz
1st pluralsainōdēdumsainōdēdīm
2nd pluralsainōdēdudsainōdēdīd
3rd pluralsainōdēdunsainōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sainōną sainōndz sainōdaz

Find a form

Descendants

  • *sainōn (Proto-West Germanic)
    • sānian (Old English)
  • *sainōn (Proto-West Germanic)
    • *sainōn (Old High German)
      • seinen (Middle High German)
  • seina (Old Norse)
    • seina (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary