*sakōną

Runic: ᛊᚨᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsɑ.kɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to blame
  2. to dispute

Etymology

From *sakō (‘case, lawsuit, quarrel’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsakōsakǭ–
2nd singularsakōsisakōssakō
3rd singularsakōþisakōsakōþau
1st dualsakōssakōw–
2nd dualsakōþizsakōþizsakōþiz
1st pluralsakōmazsakōm–
2nd pluralsakōþsakōþsakōþ
3rd pluralsakōnþisakōnsakōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsakōi–
2nd singularsakōsaisakōsau
3rd singularsakōþaisakōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsakōnþaisakōnþau
2nd pluralsakōnþaisakōnþau
3rd pluralsakōnþaisakōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsakōdǭsakōdēdį̄
2nd singularsakōdēzsakōdēdīz
3rd singularsakōdēsakōdēdī
1st dualsakōdēdūsakōdēdīw
2nd dualsakōdēdudizsakōdēdīdiz
1st pluralsakōdēdumsakōdēdīm
2nd pluralsakōdēdudsakōdēdīd
3rd pluralsakōdēdunsakōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sakōną sakōndz sakōdaz

Find a form

Descendants

  • *sakōn (Proto-West Germanic)
    • sacian (Old English)
    • sekia (Old Frisian)
  • *sakōn (Proto-West Germanic)
    • *sakon (Old Dutch)
      • sāken (Middle Dutch)
  • *sakōn (Proto-West Germanic)
    • *sahhōn (Old High German)
      • sachen (Middle High German)
  • *sakōn (Proto-West Germanic)
    • sakōn (Old Saxon)
      • sāken (Middle Low German)
  • saka (Old Norse)
    • saka (Icelandic)
    • ? (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary