*sangwaz

Runic: ᛊᚨᚾᚷᚹᚨᛉ Pronunciation: /ˈsɑŋ.ɡʷɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

singing, song

Etymology

An o-grade nominal derived from *singwaną (‘to sing’), perhaps directly from a Proto-Indo-European *songʷʰ-o-s.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.sangwazsangwōz, sangwōs
Acc.sangwąsangwanz
Gen.sangwas, sangwissangwǫ̂
Dat.sangwaisangwamaz
Inst.sangwōsangwamiz
Voc.sangwsangwōz, sangwōs

Find a form

Descendants

  • *sangu (Proto-West Germanic)
    • *sang (Old Dutch)
      • sanc (Middle Dutch)
        • zank, zaank (Limburgish)
  • *sangu (Proto-West Germanic)
    • *sang (Old Dutch)
      • sanc (Middle Dutch)
        • zang (Dutch)
          • sang (Afrikaans)
  • *sangu (Proto-West Germanic)
    • sang, song (Old English)
      • sang, song (Middle English)
        • sang, song (Scots)
        • zong (Yola)
  • *sangu (Proto-West Germanic)
    • sang, song (Old English)
      • sang, song (Middle English)
        • song (English)
          • song (Dutch)
          • Song (German)
  • *sangu (Proto-West Germanic)
    • sang, song (Old Frisian)
      • Soang (Saterland Frisian)
      • sang (West Frisian)
  • *sangu (Proto-West Germanic)
    • sang, *gisang, kisanch (Old High German)
      • sanc, gesanc (Middle High German)
        • Sang, Gesang (German)
        • זאַנג (zang) (Yiddish)
  • *sangu (Proto-West Germanic)
    • sang (Old Saxon)
      • sank (Middle Low German)
        • Sang, Gesang (Low German)
        • Jesank (Plautdietsch)
  • sǫngr (Old Norse)
    • saungg (Elfdalian)
    • songur, sangur (Faroese)
    • sangg, sångg (Gutnish)
    • söngur (Icelandic)
    • sang (Norn)
    • song (Norwegian Nynorsk)
  • sǫngr (Old Norse)
    • (dial.: sång
      • sang (Norwegian Bokmål)
  • sǫngr (Old Norse)
    • sang (Danish)
      • sang (Norwegian Bokmål)
  • sǫngr (Old Norse)
    • sanger (Old Swedish)
      • sång (Swedish)
  • 𐍃𐌰𐌲𐌲𐍅𐍃 (saggws) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary