*saugijaną

Runic: ᛊᚨᚢᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsɑu̯.ɣi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to cause to suck, to suckle

Etymology

From *sūganą (‘to suck’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsaugijōsaugijaų–
2nd singularsaugīsisaugijaissaugī
3rd singularsaugīþisaugijaisaugijaþau
1st dualsaugijōssaugijaiw–
2nd dualsaugijaþizsaugijaiþizsaugijaþiz
1st pluralsaugijamazsaugijaim–
2nd pluralsaugīþsaugijaiþsaugīþ
3rd pluralsaugijanþisaugijainsaugijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsaugijai–
2nd singularsaugijasaisaugijaisau
3rd singularsaugijaþaisaugijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsaugijanþaisaugijainþau
2nd pluralsaugijanþaisaugijainþau
3rd pluralsaugijanþaisaugijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsaugidǭsaugidēdį̄
2nd singularsaugidēzsaugidēdīz
3rd singularsaugidēsaugidēdī
1st dualsaugidēdūsaugidēdīw
2nd dualsaugidēdudizsaugidēdīdiz
1st pluralsaugidēdumsaugidēdīm
2nd pluralsaugidēdudsaugidēdīd
3rd pluralsaugidēdunsaugidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
saugijaną saugijandz saugidaz

Find a form

Descendants

  • *saugijan (Proto-West Germanic)
    • *sōgen (Old Dutch)
      • sôgen (Middle Dutch)
        • zogen (Dutch)
  • *saugijan (Proto-West Germanic)
    • sougen (Old High German)
      • söugen (Middle High German)
        • säugen (German)
  • *saugijan (Proto-West Germanic)
    • sōgian (Old Saxon)
      • sö̂gen (Middle Low German)
        • sögen (German Low German)
        • söögje (Saterland Frisian)
  • *seygja (Old Norse)
    • seygja (Icelandic)
    • søygja (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary