*senawō

Runic: ᛊᛖᚾᚨᚹᛟ Pronunciation: /ˈse.nɑ.wɔː/

noun · feminine · ō-stem

Meanings

cord, tendon, sinew; nerve

Etymology

From Proto-Indo-European *senh₁-weh₂-, a formation related to the more typical *snḗh₁wr̥ (‘sinew, tendon’) found in other Indo-European languages.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.senawōsenawôz
Acc.senawǭsenawōz
Gen.senawōzsenawǫ̂
Dat.senawōisenawōmaz
Inst.senawōsenawōmiz
Voc.senawōsenawôz

Find a form

Descendants

  • *sinu (Proto-West Germanic)
    • *senewa (Old Dutch)
      • sēnewe, sēnuw, sēne (Middle Dutch)
        • zenuw, zeen (Dutch)
          • senuwee (Afrikaans)
  • *sinu (Proto-West Germanic)
    • sinu, seno, senu, seono, seonu, sionu, synu (Old English)
      • synwe (Middle English)
        • sinew (English)
        • sinnon, sinnen, sennin, shinnon (Scots)
  • *sinu (Proto-West Germanic)
    • sine, sini, sin (Old Frisian)
      • sine (North Frisian)
      • Siene (Saterland Frisian)
      • sine, senuw (West Frisian)
  • *sinu (Proto-West Germanic)
    • senawa, sena (Old High German)
      • sënewe (Middle High German)
        • Sehne (German)
          • Seen (Luxembourgish)
  • *sinu (Proto-West Germanic)
    • senewa, sinewa (Old Saxon)
      • senuwe, sēne, senne (Middle Low German)
        • Sän (Plautdietsch)
  • *sinu (Proto-West Germanic)
    • senewa, sinewa (Old Saxon)
      • senuwe, sēne, senne (Middle Low German)
        • ? (Low German)
          • Sehne, Sehn (German Low German)
          • ? (Westphalian)
  • sin (Old Norse)
    • sene (Danish)
    • sin, sina (Faroese)
    • sine (Gutnish)
    • sin (Icelandic)
    • sin (Norn)
    • sene (Norwegian)
  • sin (Old Norse)
    • sina (Old Swedish)
      • sena (Swedish)
  • sina (Old Norse)
    • sene (Danish)
    • sin, sina (Faroese)
    • sine (Gutnish)
    • sin (Icelandic)
    • sin (Norn)
    • sene (Norwegian)
  • sina (Old Norse)
    • sina (Old Swedish)
      • sena (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary