*sidōną

Runic: ᛊᛁᛞᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsi.ðɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to civilize, make decent
  2. to plan, prepare, arrange
  3. to practice

Etymology

From *siduz (‘custom, pratice’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsidōsidǭ–
2nd singularsidōsisidōssidō
3rd singularsidōþisidōsidōþau
1st dualsidōssidōw–
2nd dualsidōþizsidōþizsidōþiz
1st pluralsidōmazsidōm–
2nd pluralsidōþsidōþsidōþ
3rd pluralsidōnþisidōnsidōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsidōi–
2nd singularsidōsaisidōsau
3rd singularsidōþaisidōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsidōnþaisidōnþau
2nd pluralsidōnþaisidōnþau
3rd pluralsidōnþaisidōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsidōdǭsidōdēdį̄
2nd singularsidōdēzsidōdēdīz
3rd singularsidōdēsidōdēdī
1st dualsidōdēdūsidōdēdīw
2nd dualsidōdēdudizsidōdēdīdiz
1st pluralsidōdēdumsidōdēdīm
2nd pluralsidōdēdudsidōdēdīd
3rd pluralsidōdēdunsidōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sidōną sidōndz sidōdaz

Find a form

Descendants

  • *sidōn (Proto-West Germanic)
    • sidian (Old English)
    • sitōn (Old High German)
  • siða (Old Norse)
    • siða (Icelandic)
  • 𐍃𐌹𐌳𐍉𐌽 (sidōn) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary