*sigizōną

Runic: ᛊᛁᚷᛁᛉᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsi.ɣi.zɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to win; gain; conquer; triumph; overcome

Etymology

Verbal formation from *segaz (‘victory, triumph’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsigizōsigizǭ–
2nd singularsigizōsisigizōssigizō
3rd singularsigizōþisigizōsigizōþau
1st dualsigizōssigizōw–
2nd dualsigizōþizsigizōþizsigizōþiz
1st pluralsigizōmazsigizōm–
2nd pluralsigizōþsigizōþsigizōþ
3rd pluralsigizōnþisigizōnsigizōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsigizōi–
2nd singularsigizōsaisigizōsau
3rd singularsigizōþaisigizōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsigizōnþaisigizōnþau
2nd pluralsigizōnþaisigizōnþau
3rd pluralsigizōnþaisigizōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsigizōdǭsigizōdēdį̄
2nd singularsigizōdēzsigizōdēdīz
3rd singularsigizōdēsigizōdēdī
1st dualsigizōdēdūsigizōdēdīw
2nd dualsigizōdēdudizsigizōdēdīdiz
1st pluralsigizōdēdumsigizōdēdīm
2nd pluralsigizōdēdudsigizōdēdīd
3rd pluralsigizōdēdunsigizōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sigizōną sigizōndz sigizōdaz

Find a form

Descendants

  • *sigiʀōn (Proto-West Germanic)
    • sigorian, siġerian, sigrian (Old English)
  • *sigiʀōn (Proto-West Germanic)
    • sigirōn (Old High German)
      • ubarsigirōn (Old High German)
  • *sigʀōn (Proto-West Germanic)
    • sigorian, siġerian, sigrian (Old English)
  • *sigʀōn (Proto-West Germanic)
    • sigirōn (Old High German)
      • ubarsigirōn (Old High German)
  • sigra (Old Norse)
    • sejre (Danish)
    • sigra (Faroese)
    • sigra (Icelandic)
    • seire (Norwegian)
  • sigra (Old Norse)
    • sighra (Old Swedish)
      • segra (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary