*sinþōną

Runic: ᛊᛁᚾᚦᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsin.θɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to go on a journey, travel

Etymology

Derived from *sinþaz (‘journey’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsinþōsinþǭ–
2nd singularsinþōsisinþōssinþō
3rd singularsinþōþisinþōsinþōþau
1st dualsinþōssinþōw–
2nd dualsinþōþizsinþōþizsinþōþiz
1st pluralsinþōmazsinþōm–
2nd pluralsinþōþsinþōþsinþōþ
3rd pluralsinþōnþisinþōnsinþōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsinþōi–
2nd singularsinþōsaisinþōsau
3rd singularsinþōþaisinþōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsinþōnþaisinþōnþau
2nd pluralsinþōnþaisinþōnþau
3rd pluralsinþōnþaisinþōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsinþōdǭsinþōdēdį̄
2nd singularsinþōdēzsinþōdēdīz
3rd singularsinþōdēsinþōdēdī
1st dualsinþōdēdūsinþōdēdīw
2nd dualsinþōdēdudizsinþōdēdīdiz
1st pluralsinþōdēdumsinþōdēdīm
2nd pluralsinþōdēdudsinþōdēdīd
3rd pluralsinþōdēdunsinþōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
sinþōną sinþōndz sinþōdaz

Find a form

Descendants

  • *sinþōn (Proto-West Germanic)
    • sīthon (Old Saxon)
  • *sinþōn (Proto-West Germanic)
    • sīþian (Old English)
      • sithen (Middle English)
  • *sinþōn (Proto-West Germanic)
    • sindōn (Old High German)
      • sinden, sinnen (Middle High German)
  • sinna (Old Norse)
    • sinna (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary