*skakkōną

Runic: ᛊᚲᚨᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑk.kɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to shake

Etymology

From pre-Germanic *skoknéh₂-, an iterative to *skehaną (‘to move quickly’), *skakaną (‘to shake’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskakkōskakkǭ–
2nd singularskakkōsiskakkōsskakkō
3rd singularskakkōþiskakkōskakkōþau
1st dualskakkōsskakkōw–
2nd dualskakkōþizskakkōþizskakkōþiz
1st pluralskakkōmazskakkōm–
2nd pluralskakkōþskakkōþskakkōþ
3rd pluralskakkōnþiskakkōnskakkōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskakkōi–
2nd singularskakkōsaiskakkōsau
3rd singularskakkōþaiskakkōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskakkōnþaiskakkōnþau
2nd pluralskakkōnþaiskakkōnþau
3rd pluralskakkōnþaiskakkōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskakkōdǭskakkōdēdį̄
2nd singularskakkōdēzskakkōdēdīz
3rd singularskakkōdēskakkōdēdī
1st dualskakkōdēdūskakkōdēdīw
2nd dualskakkōdēdudizskakkōdēdīdiz
1st pluralskakkōdēdumskakkōdēdīm
2nd pluralskakkōdēdudskakkōdēdīd
3rd pluralskakkōdēdunskakkōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skakkōną skakkōndz skakkōdaz

Find a form

Descendants

  • schaggen (Middle English)
    • shag (English)
  • schacken (Middle High German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary