*skakkōną
Runic: ᛊᚲᚨᚲᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑk.kɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to shake
Etymology
From pre-Germanic *skoknéh₂-, an iterative to *skehaną (‘to move quickly’), *skakaną (‘to shake’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skakkō | skakkǭ | – |
| 2nd singular | skakkōsi | skakkōs | skakkō |
| 3rd singular | skakkōþi | skakkō | skakkōþau |
| 1st dual | skakkōs | skakkōw | – |
| 2nd dual | skakkōþiz | skakkōþiz | skakkōþiz |
| 1st plural | skakkōmaz | skakkōm | – |
| 2nd plural | skakkōþ | skakkōþ | skakkōþ |
| 3rd plural | skakkōnþi | skakkōn | skakkōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skakkōi | – |
| 2nd singular | skakkōsai | skakkōsau |
| 3rd singular | skakkōþai | skakkōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skakkōnþai | skakkōnþau |
| 2nd plural | skakkōnþai | skakkōnþau |
| 3rd plural | skakkōnþai | skakkōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skakkōdǭ | skakkōdēdį̄ |
| 2nd singular | skakkōdēz | skakkōdēdīz |
| 3rd singular | skakkōdē | skakkōdēdī |
| 1st dual | skakkōdēdū | skakkōdēdīw |
| 2nd dual | skakkōdēdudiz | skakkōdēdīdiz |
| 1st plural | skakkōdēdum | skakkōdēdīm |
| 2nd plural | skakkōdēdud | skakkōdēdīd |
| 3rd plural | skakkōdēdun | skakkōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skakkōną | skakkōndz | skakkōdaz |
Descendants
-
schaggen (Middle English)
- shag (English)
- schacken (Middle High German)