*skaldaną

Runic: ᛊᚲᚨᛚᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑl.dɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 7c

Meanings

to knock, hit

Etymology

Unclear, Seebold suggests it's possibly from Proto-Indo-European *kel- (‘to drive’) with a s-mobile attached to the root.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskaldōskaldaų–
2nd singularskaldiziskaldaizskald
3rd singularskaldidiskaldaiskaldadau
1st dualskaldōzskaldaiw–
2nd dualskaldadizskaldaidizskaldadiz
1st pluralskaldamazskaldaim–
2nd pluralskaldidskaldaidskaldid
3rd pluralskaldandiskaldainskaldandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskaldai–
2nd singularskaldazaiskaldaizau
3rd singularskaldadaiskaldaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskaldandaiskaldaindau
2nd pluralskaldandaiskaldaindau
3rd pluralskaldandaiskaldaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskeskaldskeskaldį̄
2nd singularskeskalstskeskaldīz
3rd singularskeskaldskeskaldī
1st dualskeskaldūskeskaldīw
2nd dualskeskaldudizskeskaldīdiz
1st pluralskeskaldumskeskaldīm
2nd pluralskeskaldudskeskaldīd
3rd pluralskeskaldunskeskaldīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skaldaną skaldandz skaldanaz

Find a form

Descendants

  • *skaldan (Proto-West Germanic)
    • skaldan (Old Saxon)
  • *skaldan (Proto-West Germanic)
    • skaltan (Old High German)
      • schalten (Middle High German)
        • schalten (German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary