*skaldaną
Runic: ᛊᚲᚨᛚᛞᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑl.dɑ.nɑ̃/verb · Strong class 7c
Meanings
to knock, hit
Etymology
Unclear, Seebold suggests it's possibly from Proto-Indo-European *kel- (‘to drive’) with a s-mobile attached to the root.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skaldō | skaldaų | – |
| 2nd singular | skaldizi | skaldaiz | skald |
| 3rd singular | skaldidi | skaldai | skaldadau |
| 1st dual | skaldōz | skaldaiw | – |
| 2nd dual | skaldadiz | skaldaidiz | skaldadiz |
| 1st plural | skaldamaz | skaldaim | – |
| 2nd plural | skaldid | skaldaid | skaldid |
| 3rd plural | skaldandi | skaldain | skaldandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skaldai | – |
| 2nd singular | skaldazai | skaldaizau |
| 3rd singular | skaldadai | skaldaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skaldandai | skaldaindau |
| 2nd plural | skaldandai | skaldaindau |
| 3rd plural | skaldandai | skaldaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skeskald | skeskaldį̄ |
| 2nd singular | skeskalst | skeskaldīz |
| 3rd singular | skeskald | skeskaldī |
| 1st dual | skeskaldū | skeskaldīw |
| 2nd dual | skeskaldudiz | skeskaldīdiz |
| 1st plural | skeskaldum | skeskaldīm |
| 2nd plural | skeskaldud | skeskaldīd |
| 3rd plural | skeskaldun | skeskaldīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skaldaną | skaldandz | skaldanaz |
Descendants
-
*skaldan (Proto-West Germanic)
- skaldan (Old Saxon)
-
*skaldan (Proto-West Germanic)
-
skaltan (Old High German)
-
schalten (Middle High German)
- schalten (German)
-
schalten (Middle High German)
-
skaltan (Old High German)