*skaljaną

Runic: ᛊᚲᚨᛚᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑl.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to peel, to shell

Etymology

From *skaljō (‘shell, peel’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskaljōskaljaų–
2nd singularskalisiskaljaisskali
3rd singularskaliþiskaljaiskaljaþau
1st dualskaljōsskaljaiw–
2nd dualskaljaþizskaljaiþizskaljaþiz
1st pluralskaljamazskaljaim–
2nd pluralskaliþskaljaiþskaliþ
3rd pluralskaljanþiskaljainskaljanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskaljai–
2nd singularskaljasaiskaljaisau
3rd singularskaljaþaiskaljaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskaljanþaiskaljainþau
2nd pluralskaljanþaiskaljainþau
3rd pluralskaljanþaiskaljainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskalidǭskalidēdį̄
2nd singularskalidēzskalidēdīz
3rd singularskalidēskalidēdī
1st dualskalidēdūskalidēdīw
2nd dualskalidēdudizskalidēdīdiz
1st pluralskalidēdumskalidēdīm
2nd pluralskalidēdudskalidēdīd
3rd pluralskalidēdunskalidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skaljaną skaljandz skalidaz

Find a form

Descendants

  • *skalljan (Proto-West Germanic)
    • *skellen (Old Dutch)
      • schellen (Middle Dutch)
        • schillen, schellen (Dutch)
  • *skalljan (Proto-West Germanic)
    • *sciellan (Old English)
      • asciellan (Old English)
  • *skalljan (Proto-West Germanic)
    • schellen (Old High German)
      • schelen (Middle High German)
        • schälen (German)
  • *skalljan (Proto-West Germanic)
    • *skellian (Old Saxon)
      • schellen (Middle Low German)
  • skella (Old Norse)
    • skella (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary