*skankaz

Runic: ᛊᚲᚨᚾᚲᚨᛉ Pronunciation: /ˈskɑŋ.kɑz/

adjective · a-stem

Meanings

askew, tilted

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)kong-os, from *(s)keng- (‘to hobble, tilt’), and cognate with Ancient Greek σκάζω (skázō) (skázō, ‘to limp’), Sanskrit खञ्जति (kháñjati) (kháñjati, ‘to limp’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.skankazskankōskanką, -atōskankaiskankôzskankō
Acc.skankanǭskankǭskanką, -atōskankanzskankōzskankō
Gen.skankas, -isskankaizōzskankas, -isskankaizǫ̂skankaizǫ̂skankaizǫ̂
Dat.skankammaiskankaizōiskankammaiskankaimazskankaimazskankaimaz
Inst.skankanōskankaizōskankanōskankaimizskankaimizskankaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.skankôskankǭskankôskankanizskankōnizskankōnō
Acc.skankanųskankōnųskankôskankanunzskankōnunzskankōnō
Gen.skankinizskankōnizskankinizskankanǫ̂skankōnǫ̂skankanǫ̂
Dat.skankiniskankōniskankiniskankammazskankōmazskankammaz
Inst.skankinēskankōnēskankinēskankammizskankōmizskankammiz

Find a form

Descendants

  • skakkr (Old Norse)
    • skak, skank (Danish)
    • skakkur (Faroese)
    • skakkur (Icelandic)
    • skack, skank (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary