*skankaz
Runic: ᛊᚲᚨᚾᚲᚨᛉ Pronunciation: /ˈskɑŋ.kɑz/adjective · a-stem
Meanings
askew, tilted
Etymology
From Proto-Indo-European *(s)kong-os, from *(s)keng- (‘to hobble, tilt’), and cognate with Ancient Greek σκάζω (skázō) (skázō, ‘to limp’), Sanskrit खञ्जति (kháñjati) (kháñjati, ‘to limp’).
Declension
Strong declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | skankaz | skankō | skanką, -atō | skankai | skankôz | skankō |
| Acc. | skankanǭ | skankǭ | skanką, -atō | skankanz | skankōz | skankō |
| Gen. | skankas, -is | skankaizōz | skankas, -is | skankaizǫ̂ | skankaizǫ̂ | skankaizǫ̂ |
| Dat. | skankammai | skankaizōi | skankammai | skankaimaz | skankaimaz | skankaimaz |
| Inst. | skankanō | skankaizō | skankanō | skankaimiz | skankaimiz | skankaimiz |
Weak declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | skankô | skankǭ | skankô | skankaniz | skankōniz | skankōnō |
| Acc. | skankanų | skankōnų | skankô | skankanunz | skankōnunz | skankōnō |
| Gen. | skankiniz | skankōniz | skankiniz | skankanǫ̂ | skankōnǫ̂ | skankanǫ̂ |
| Dat. | skankini | skankōni | skankini | skankammaz | skankōmaz | skankammaz |
| Inst. | skankinē | skankōnē | skankinē | skankammiz | skankōmiz | skankammiz |
Descendants
-
skakkr (Old Norse)
- skak, skank (Danish)
- skakkur (Faroese)
- skakkur (Icelandic)
- skack, skank (Swedish)