*skankijaną
Runic: ᛊᚲᚨᚾᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑŋ.ki.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to skew, tilt, tip
- to pour (a drink)
Etymology
From *skankaz (‘askew’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skankijō | skankijaų | – |
| 2nd singular | skankīsi | skankijais | skankī |
| 3rd singular | skankīþi | skankijai | skankijaþau |
| 1st dual | skankijōs | skankijaiw | – |
| 2nd dual | skankijaþiz | skankijaiþiz | skankijaþiz |
| 1st plural | skankijamaz | skankijaim | – |
| 2nd plural | skankīþ | skankijaiþ | skankīþ |
| 3rd plural | skankijanþi | skankijain | skankijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skankijai | – |
| 2nd singular | skankijasai | skankijaisau |
| 3rd singular | skankijaþai | skankijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skankijanþai | skankijainþau |
| 2nd plural | skankijanþai | skankijainþau |
| 3rd plural | skankijanþai | skankijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skankidǭ | skankidēdį̄ |
| 2nd singular | skankidēz | skankidēdīz |
| 3rd singular | skankidē | skankidēdī |
| 1st dual | skankidēdū | skankidēdīw |
| 2nd dual | skankidēdudiz | skankidēdīdiz |
| 1st plural | skankidēdum | skankidēdīm |
| 2nd plural | skankidēdud | skankidēdīd |
| 3rd plural | skankidēdun | skankidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skankijaną | skankijandz | skankidaz |
Descendants
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
skenken (Old Dutch)
-
schenken (Middle Dutch)
- schenken (Dutch)
-
schenken (Middle Dutch)
-
skenken (Old Dutch)
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
sċenċan (Old English)
-
schenken, schenchen (Middle English)
- shink, skink (English)
- skink (Scots)
-
schenken, schenchen (Middle English)
-
sċenċan (Old English)
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
skenka (Old Frisian)
- schoanke, skoanke (Saterland Frisian)
- skinke (West Frisian)
-
skenka (Old Frisian)
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
scenken (Old High German)
-
schenken (Middle High German)
- schenken (German)
- schenke (Hunsrik)
- שענקען (shenken) (Yiddish)
-
schenken (Middle High German)
-
scenken (Old High German)
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
skenkian (Old Saxon)
-
schenken (Middle Low German)
- schenken (German Low German)
- skänke, skänk', skänka (Gutnish)
- schenkjen (Plautdietsch)
-
schenken (Middle Low German)
-
skenkian (Old Saxon)
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
skenkian (Old Saxon)
-
schenken (Middle Low German)
-
skænkæ (Old Danish)
- skænke (Danish)
-
skænkæ (Old Danish)
-
schenken (Middle Low German)
-
skenkian (Old Saxon)
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
skenkian (Old Saxon)
-
schenken (Middle Low German)
-
skenkja (Old Norse)
- skeinkja (Faroese)
- skenkja (Icelandic)
- skjenke (Norwegian Bokmål)
- skjenkja, skjenkje, skjenka, skjenke (Norwegian Nynorsk)
-
skenkja (Old Norse)
-
schenken (Middle Low German)
-
skenkian (Old Saxon)
-
*skankijan (Proto-West Germanic)
-
skenkian (Old Saxon)
-
schenken (Middle Low German)
-
skænkia (Old Swedish)
- stjaintja (Elfdalian)
- skänka (Swedish)
-
skænkia (Old Swedish)
-
schenken (Middle Low German)
-
skenkian (Old Saxon)
-
skekkja (Old Norse)
- skekkja (Icelandic)