*skankijaną

Runic: ᛊᚲᚨᚾᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑŋ.ki.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to skew, tilt, tip
  2. to pour (a drink)

Etymology

From *skankaz (‘askew’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskankijōskankijaų–
2nd singularskankīsiskankijaisskankī
3rd singularskankīþiskankijaiskankijaþau
1st dualskankijōsskankijaiw–
2nd dualskankijaþizskankijaiþizskankijaþiz
1st pluralskankijamazskankijaim–
2nd pluralskankīþskankijaiþskankīþ
3rd pluralskankijanþiskankijainskankijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskankijai–
2nd singularskankijasaiskankijaisau
3rd singularskankijaþaiskankijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskankijanþaiskankijainþau
2nd pluralskankijanþaiskankijainþau
3rd pluralskankijanþaiskankijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskankidǭskankidēdį̄
2nd singularskankidēzskankidēdīz
3rd singularskankidēskankidēdī
1st dualskankidēdūskankidēdīw
2nd dualskankidēdudizskankidēdīdiz
1st pluralskankidēdumskankidēdīm
2nd pluralskankidēdudskankidēdīd
3rd pluralskankidēdunskankidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skankijaną skankijandz skankidaz

Find a form

Descendants

  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • skenken (Old Dutch)
      • schenken (Middle Dutch)
        • schenken (Dutch)
  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • sċenċan (Old English)
      • schenken, schenchen (Middle English)
        • shink, skink (English)
        • skink (Scots)
  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • skenka (Old Frisian)
      • schoanke, skoanke (Saterland Frisian)
      • skinke (West Frisian)
  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • scenken (Old High German)
      • schenken (Middle High German)
        • schenken (German)
        • schenke (Hunsrik)
        • שענקען (shenken) (Yiddish)
  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • skenkian (Old Saxon)
      • schenken (Middle Low German)
        • schenken (German Low German)
        • skänke, skänk', skänka (Gutnish)
        • schenkjen (Plautdietsch)
  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • skenkian (Old Saxon)
      • schenken (Middle Low German)
        • skænkæ (Old Danish)
          • skænke (Danish)
  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • skenkian (Old Saxon)
      • schenken (Middle Low German)
        • skenkja (Old Norse)
          • skeinkja (Faroese)
          • skenkja (Icelandic)
          • skjenke (Norwegian Bokmål)
          • skjenkja, skjenkje, skjenka, skjenke (Norwegian Nynorsk)
  • *skankijan (Proto-West Germanic)
    • skenkian (Old Saxon)
      • schenken (Middle Low German)
        • skænkia (Old Swedish)
          • stjaintja (Elfdalian)
          • skänka (Swedish)
  • skekkja (Old Norse)
    • skekkja (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary