*skardijaną
Runic: ᛊᚲᚨᚱᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑr.ði.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to cut, chop
- to diminish, impair
Etymology
From *skardaz (‘cut up, damaged’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skardijō | skardijaų | – |
| 2nd singular | skardīsi | skardijais | skardī |
| 3rd singular | skardīþi | skardijai | skardijaþau |
| 1st dual | skardijōs | skardijaiw | – |
| 2nd dual | skardijaþiz | skardijaiþiz | skardijaþiz |
| 1st plural | skardijamaz | skardijaim | – |
| 2nd plural | skardīþ | skardijaiþ | skardīþ |
| 3rd plural | skardijanþi | skardijain | skardijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skardijai | – |
| 2nd singular | skardijasai | skardijaisau |
| 3rd singular | skardijaþai | skardijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skardijanþai | skardijainþau |
| 2nd plural | skardijanþai | skardijainþau |
| 3rd plural | skardijanþai | skardijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skardidǭ | skardidēdį̄ |
| 2nd singular | skardidēz | skardidēdīz |
| 3rd singular | skardidē | skardidēdī |
| 1st dual | skardidēdū | skardidēdīw |
| 2nd dual | skardidēdudiz | skardidēdīdiz |
| 1st plural | skardidēdum | skardidēdīm |
| 2nd plural | skardidēdud | skardidēdīd |
| 3rd plural | skardidēdun | skardidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skardijaną | skardijandz | skardidaz |
Descendants
-
*skardijan (Proto-West Germanic)
- sċierdan (Old English)
-
*skardijan (Proto-West Germanic)
-
*skerden (Old Dutch)
- scherden (Middle Dutch)
-
*skerden (Old Dutch)
-
*skardijan (Proto-West Germanic)
-
skerten (Old High German)
- scherten (Middle High German)
-
skerten (Old High German)
-
skerða (Old Norse)
- skerða (Icelandic)
- *karcidak (Proto-Finnic)