*skarjaną
Runic: ᛊᚲᚨᚱᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑr.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to seperate, divide
- to allot
Etymology
From *skeraną (‘to shave, shear’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skarjō | skarjaų | – |
| 2nd singular | skarisi | skarjais | skari |
| 3rd singular | skariþi | skarjai | skarjaþau |
| 1st dual | skarjōs | skarjaiw | – |
| 2nd dual | skarjaþiz | skarjaiþiz | skarjaþiz |
| 1st plural | skarjamaz | skarjaim | – |
| 2nd plural | skariþ | skarjaiþ | skariþ |
| 3rd plural | skarjanþi | skarjain | skarjanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skarjai | – |
| 2nd singular | skarjasai | skarjaisau |
| 3rd singular | skarjaþai | skarjaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skarjanþai | skarjainþau |
| 2nd plural | skarjanþai | skarjainþau |
| 3rd plural | skarjanþai | skarjainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skaridǭ | skaridēdį̄ |
| 2nd singular | skaridēz | skaridēdīz |
| 3rd singular | skaridē | skaridēdī |
| 1st dual | skaridēdū | skaridēdīw |
| 2nd dual | skaridēdudiz | skaridēdīdiz |
| 1st plural | skaridēdum | skaridēdīm |
| 2nd plural | skaridēdud | skaridēdīd |
| 3rd plural | skaridēdun | skaridēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skarjaną | skarjandz | skaridaz |
Descendants
-
*skarjan (Proto-West Germanic)
- sċirian, sċyrian (Old English)
-
*skarjan (Proto-West Germanic)
-
*skerien (Old Dutch)
-
schēren (Middle Dutch)
- scheren (Dutch)
-
schēren (Middle Dutch)
-
*skerien (Old Dutch)
-
*skarjan (Proto-West Germanic)
-
skerien (Old High German)
- scheren (Middle High German)
-
skerien (Old High German)
-
*skarjan (Proto-West Germanic)
-
skerian (Old Saxon)
- schēren (Middle Low German)
-
skerian (Old Saxon)
-
*𐍃𐌺𐌰𐍂𐌾𐌰𐌽 (*skarjan) (Gothic)
- 𐌿𐍃𐍃𐌺𐌰𐍂𐌾𐌰𐌽 (usskarjan) (Gothic)