*skautijaną

Runic: ᛊᚲᚨᚢᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskɑu̯.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to join together, splice

Etymology

From *skautaz (‘corner’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskautijōskautijaų–
2nd singularskautīsiskautijaisskautī
3rd singularskautīþiskautijaiskautijaþau
1st dualskautijōsskautijaiw–
2nd dualskautijaþizskautijaiþizskautijaþiz
1st pluralskautijamazskautijaim–
2nd pluralskautīþskautijaiþskautīþ
3rd pluralskautijanþiskautijainskautijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskautijai–
2nd singularskautijasaiskautijaisau
3rd singularskautijaþaiskautijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskautijanþaiskautijainþau
2nd pluralskautijanþaiskautijainþau
3rd pluralskautijanþaiskautijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskautidǭskautidēdį̄
2nd singularskautidēzskautidēdīz
3rd singularskautidēskautidēdī
1st dualskautidēdūskautidēdīw
2nd dualskautidēdudizskautidēdīdiz
1st pluralskautidēdumskautidēdīm
2nd pluralskautidēdudskautidēdīd
3rd pluralskautidēdunskautidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skautijaną skautijandz skautidaz

Find a form

Descendants

  • ? (Old Saxon)
    • schœten (Middle Low German)
  • skeyta (Old Norse)
    • skeyta (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary