*skehaną
Runic: ᛊᚲᛖᚺᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈske.xɑ.nɑ̃/verb · Strong class 5
Meanings
- to jump; spring up
- to emerge; come up; happen
Etymology
From Proto-Indo-European *skek- (‘to move quickly, jump’). The derived sense of "to happen" appears to have developed at an early stage. Cognate with Old Irish scuichid (‘to move, start, go’), Welsh ysgogi (‘to move, stir, tremble’), Proto-Slavic *skočìti (‘to jump, leap’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | skehō | skehaų | – |
| 2nd singular | skihizi | skehaiz | skeh |
| 3rd singular | skihidi | skehai | skehadau |
| 1st dual | skehōz | skehaiw | – |
| 2nd dual | skehadiz | skehaidiz | skehadiz |
| 1st plural | skehamaz | skehaim | – |
| 2nd plural | skihid | skehaid | skihid |
| 3rd plural | skehandi | skehain | skehandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skehai | – |
| 2nd singular | skehazai | skehaizau |
| 3rd singular | skehadai | skehaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | skehandai | skehaindau |
| 2nd plural | skehandai | skehaindau |
| 3rd plural | skehandai | skehaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | skah | skēhį̄ |
| 2nd singular | skaht | skēhīz |
| 3rd singular | skah | skēhī |
| 1st dual | skēhū | skēhīw |
| 2nd dual | skēhudiz | skēhīdiz |
| 1st plural | skēhum | skēhīm |
| 2nd plural | skēhud | skēhīd |
| 3rd plural | skēhun | skēhīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| skehaną | skehandz | skehanaz |
Descendants
-
*skehan (Proto-West Germanic)
-
*skian (Old Dutch)
-
schien (Middle Dutch)
- sjeeje, sji-jje (Limburgish)
-
schien (Middle Dutch)
-
*skian (Old Dutch)
-
*skehan (Proto-West Germanic)
-
sċēon (Old English)
- sen (Middle English)
-
sċēon (Old English)
-
*skehan (Proto-West Germanic)
-
skiā, schiā (Old Frisian)
- skie (North Frisian)
-
skiā, schiā (Old Frisian)
-
*skehan (Proto-West Germanic)
-
skehan, scehan (Old High German)
-
schëhen (Middle High German)
- geschehen (German)
-
schëhen (Middle High German)
-
skehan, scehan (Old High German)
-
*skehan (Proto-West Germanic)
-
skehan (Old Saxon)
-
schēn (Middle Low German)
- schehn (Low German)
-
schēn (Middle Low German)
-
skehan (Old Saxon)
-
*skehan (Proto-West Germanic)
-
skehan (Old Saxon)
-
schēn (Middle Low German)
-
ske (Danish)
- ske (Faroese)
- ske (Icelandic)
- skje (Norwegian Bokmål)
- skje, ski (Norwegian Nynorsk)
-
ske (Danish)
-
schēn (Middle Low German)
-
skehan (Old Saxon)
-
*skehan (Proto-West Germanic)
-
skehan (Old Saxon)
-
schēn (Middle Low German)
-
ske (Old Swedish)
- ske (Swedish)
-
ske (Old Swedish)
-
schēn (Middle Low German)
-
skehan (Old Saxon)