*skelbaną

Runic: ᛊᚲᛖᛚᛒᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskel.βɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to shiver, tremble

Etymology

Unknown. Orel considers *skelfō (‘shelf, cliff’) as related, though the semantics are dubious.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskelbōskelbaų–
2nd singularskilbiziskelbaizskelb
3rd singularskilbidiskelbaiskelbadau
1st dualskelbōzskelbaiw–
2nd dualskelbadizskelbaidizskelbadiz
1st pluralskelbamazskelbaim–
2nd pluralskilbidskelbaidskilbid
3rd pluralskelbandiskelbainskelbandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskelbai–
2nd singularskelbazaiskelbaizau
3rd singularskelbadaiskelbaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskelbandaiskelbaindau
2nd pluralskelbandaiskelbaindau
3rd pluralskelbandaiskelbaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskalbskulbį̄
2nd singularskalftskulbīz
3rd singularskalbskulbī
1st dualskulbūskulbīw
2nd dualskulbudizskulbīdiz
1st pluralskulbumskulbīm
2nd pluralskulbudskulbīd
3rd pluralskulbunskulbīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skelbaną skelbandz skulbanaz

Find a form

Descendants

  • *skelban (Proto-West Germanic)
    • sċelfan (Old English)
  • skjalfa (Old Norse)
    • stjåva (Elfdalian)
    • skjálva, skelva (Faroese)
    • skjálfa (Icelandic)
    • skjelva, skjæve, skjølve (Norwegian Nynorsk)
  • skjalfa (Old Norse)
    • skiælwæ (Old Danish)
      • skælve (Danish)
      • skjelve (Norwegian Bokmål)
  • skjalfa (Old Norse)
    • skiælva (Old Swedish)
      • skälva (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary