*skinþą
Runic: ᛊᚲᛁᚾᚦᚨ Pronunciation: /ˈskin.θɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
- animal hide
- human skin
- fruit peel
Etymology
From Proto-Indo-European *(s)kenH- (‘skin, rind; to peel’). Cognate with Lithuanian ski̇̀nti (‘to pluck, pick’), Latvian šķĩt (‘to pluck leaves’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | skinþą | skinþō |
| Acc. | skinþą | skinþō |
| Gen. | skinþas, skinþis | skinþǫ̂ |
| Dat. | skinþai | skinþamaz |
| Inst. | skinþō | skinþamiz |
| Voc. | skinþą | skinþō |
Descendants
-
*skind (Old Dutch)
-
*schind, schinden (Middle Dutch)
- schinde (Dutch)
-
*schind, schinden (Middle Dutch)
-
scind (Old High German)
-
schint (Middle High German)
- Schinde (German)
-
schint (Middle High German)
-
skinn (Old Norse)
- skinn (Faroese)
- skinn (Icelandic)
- schin (Middle Low German)
- skinn, skjenn (Norwegian Nynorsk)
- skene (Old Frisian)
-
skinn (Old Norse)
-
skind (Danish)
- skinn (Norwegian Bokmål)
-
skind (Danish)
-
skinn (Old Norse)
-
scinn, scynn (Old English)
-
skyn, schyn, scyn, skin, skinn, skinne, skynne, sckyn, scin (Middle English)
- skin (English)
- skin (Scots)
- skien (Yola)
-
skyn, schyn, scyn, skin, skinn, skinne, skynne, sckyn, scin (Middle English)
-
scinn, scynn (Old English)
-
skinn (Old Norse)
-
skin (Old Swedish)
- skinn (Swedish)
-
skin (Old Swedish)
- *skientō (Proto-Samic)
- *skintē (Proto-Samic)
- *kientē (Proto-Samic)