*skrankijaną²

Runic: ᛊᚲᚱᚨᚾᚲᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskrɑŋ.ki.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to limit, restrict; to ensnare, catch someone up

Etymology

From *skrankaz (‘barrier’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskrankijōskrankijaų–
2nd singularskrankīsiskrankijaisskrankī
3rd singularskrankīþiskrankijaiskrankijaþau
1st dualskrankijōsskrankijaiw–
2nd dualskrankijaþizskrankijaiþizskrankijaþiz
1st pluralskrankijamazskrankijaim–
2nd pluralskrankīþskrankijaiþskrankīþ
3rd pluralskrankijanþiskrankijainskrankijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskrankijai–
2nd singularskrankijasaiskrankijaisau
3rd singularskrankijaþaiskrankijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskrankijanþaiskrankijainþau
2nd pluralskrankijanþaiskrankijainþau
3rd pluralskrankijanþaiskrankijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskrankidǭskrankidēdį̄
2nd singularskrankidēzskrankidēdīz
3rd singularskrankidēskrankidēdī
1st dualskrankidēdūskrankidēdīw
2nd dualskrankidēdudizskrankidēdīdiz
1st pluralskrankidēdumskrankidēdīm
2nd pluralskrankidēdudskrankidēdīd
3rd pluralskrankidēdunskrankidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skrankijaną skrankijandz skrankidaz

Find a form

Descendants

  • sċrenċan (Old English)
    • shrenchen (Middle English)
  • *skrenken (Old Dutch)
    • screnken (Middle Dutch)
      • schrenken (Dutch)
  • *skrenken (Old High German)
    • schrenken (Middle High German)
      • schränken (German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary