*skrinkwaną

Runic: ᛊᚲᚱᛁᚾᚲᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈskriŋʷ.kʷɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to shrink, pull together, shrivel

Etymology

Of uncertain origin. Apparently from a Proto-Indo-European *skringʷ-onom, which may be from a derived root from Proto-Indo-European *sker- (‘to turn, bend (wrinkle, wither)’); compare Polish kurczyć; also compare Lithuanian skrę̃sti (‘to be covered with a crust’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskrinkwōskrinkwaų–
2nd singularskrinkwiziskrinkwaizskrinkw
3rd singularskrinkwidiskrinkwaiskrinkwadau
1st dualskrinkwōzskrinkwaiw–
2nd dualskrinkwadizskrinkwaidizskrinkwadiz
1st pluralskrinkwamazskrinkwaim–
2nd pluralskrinkwidskrinkwaidskrinkwid
3rd pluralskrinkwandiskrinkwainskrinkwandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskrinkwai–
2nd singularskrinkwazaiskrinkwaizau
3rd singularskrinkwadaiskrinkwaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskrinkwandaiskrinkwaindau
2nd pluralskrinkwandaiskrinkwaindau
3rd pluralskrinkwandaiskrinkwaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskrankwskrunkį̄
2nd singularskranhtskrunkīz
3rd singularskrankwskrunkī
1st dualskrunkūskrunkīw
2nd dualskrunkudizskrunkīdiz
1st pluralskrunkumskrunkīm
2nd pluralskrunkudskrunkīd
3rd pluralskrunkunskrunkīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skrinkwaną skrinkwandz skrunkanaz

Find a form

Descendants

  • sċrincan (Old English)
    • schrynken, schrinke, schryngke, schrynke, schrynkyn, shrincke, shrinke, shrinken, scrinkin (Middle English)
      • shrink (English)
      • scrink (Scots)
  • *skrinkan (Old Dutch)
    • *schrinken (Middle Dutch)
      • schrinken (Dutch)
  • *skrykkva (Old Norse)
    • skrøkka (Norwegian)
    • skrunkin (Old Swedish)
  • *skrøkkva (Old Norse)
    • skrøkka (Norwegian)
    • skrunkin (Old Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary