*skrumpōną

Runic: ᛊᚲᚱᚢᛗᛈᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈskrum.pɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to contract, to shrink

Etymology

From Pre-Germanic *skrm̥bʰ-néh₂-, an iterative verb related to *skrimbaną and *skrimpaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskrumpōskrumpǭ–
2nd singularskrumpōsiskrumpōsskrumpō
3rd singularskrumpōþiskrumpōskrumpōþau
1st dualskrumpōsskrumpōw–
2nd dualskrumpōþizskrumpōþizskrumpōþiz
1st pluralskrumpōmazskrumpōm–
2nd pluralskrumpōþskrumpōþskrumpōþ
3rd pluralskrumpōnþiskrumpōnskrumpōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskrumpōi–
2nd singularskrumpōsaiskrumpōsau
3rd singularskrumpōþaiskrumpōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskrumpōnþaiskrumpōnþau
2nd pluralskrumpōnþaiskrumpōnþau
3rd pluralskrumpōnþaiskrumpōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskrumpōdǭskrumpōdēdį̄
2nd singularskrumpōdēzskrumpōdēdīz
3rd singularskrumpōdēskrumpōdēdī
1st dualskrumpōdēdūskrumpōdēdīw
2nd dualskrumpōdēdudizskrumpōdēdīdiz
1st pluralskrumpōdēdumskrumpōdēdīm
2nd pluralskrumpōdēdudskrumpōdēdīd
3rd pluralskrumpōdēdunskrumpōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skrumpōną skrumpōndz skrumpōdaz

Find a form

Descendants

  • *skrumpōn (Proto-West Germanic)
    • *scrumpon (Old Dutch)
      • *schrompen (Middle Dutch)
        • schrompelen (Middle Dutch)
          • schrompelen, verschrompelen (Dutch)
  • *skrumpōn (Proto-West Germanic)
    • *skrumpfon (Old High German)
      • *schrumpfen (Middle High German)
        • schrumpfen (German)
          • schrumpeln (German)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary