*skuldōną

Runic: ᛊᚲᚢᛚᛞᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈskul.dɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to owe

Etymology

From *skuldiz (‘obligation, debt’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskuldōskuldǭ–
2nd singularskuldōsiskuldōsskuldō
3rd singularskuldōþiskuldōskuldōþau
1st dualskuldōsskuldōw–
2nd dualskuldōþizskuldōþizskuldōþiz
1st pluralskuldōmazskuldōm–
2nd pluralskuldōþskuldōþskuldōþ
3rd pluralskuldōnþiskuldōnskuldōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskuldōi–
2nd singularskuldōsaiskuldōsau
3rd singularskuldōþaiskuldōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskuldōnþaiskuldōnþau
2nd pluralskuldōnþaiskuldōnþau
3rd pluralskuldōnþaiskuldōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskuldōdǭskuldōdēdį̄
2nd singularskuldōdēzskuldōdēdīz
3rd singularskuldōdēskuldōdēdī
1st dualskuldōdēdūskuldōdēdīw
2nd dualskuldōdēdudizskuldōdēdīdiz
1st pluralskuldōdēdumskuldōdēdīm
2nd pluralskuldōdēdudskuldōdēdīd
3rd pluralskuldōdēdunskuldōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skuldōną skuldōndz skuldōdaz

Find a form

Descendants

  • *skuldōn (Proto-West Germanic)
    • skuldōn (Old High German)
      • schulden (Middle High German)
        • schulden (German)
  • *skuldōn (Proto-West Germanic)
    • *skuldōn (Old Saxon)
      • schulden (Middle Low German)
        • skulda (Icelandic)
        • schullen, schulden (Low German)
        • ? (Norwegian)
  • *skulda (Old Norse)
    • skulda (Icelandic)
  • *skulda (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • skulde (Norwegian Bokmål)
      • skulde, skulda (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary