*skutōną

Runic: ᛊᚲᚢᛏᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsku.tɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to shoot, shoot out
  2. to push

Etymology

From *skutą + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskutōskutǭ–
2nd singularskutōsiskutōsskutō
3rd singularskutōþiskutōskutōþau
1st dualskutōsskutōw–
2nd dualskutōþizskutōþizskutōþiz
1st pluralskutōmazskutōm–
2nd pluralskutōþskutōþskutōþ
3rd pluralskutōnþiskutōnskutōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskutōi–
2nd singularskutōsaiskutōsau
3rd singularskutōþaiskutōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskutōnþaiskutōnþau
2nd pluralskutōnþaiskutōnþau
3rd pluralskutōnþaiskutōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskutōdǭskutōdēdį̄
2nd singularskutōdēzskutōdēdīz
3rd singularskutōdēskutōdēdī
1st dualskutōdēdūskutōdēdīw
2nd dualskutōdēdudizskutōdēdīdiz
1st pluralskutōdēdumskutōdēdīm
2nd pluralskutōdēdudskutōdēdīd
3rd pluralskutōdēdunskutōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skutōną skutōndz skutōdaz

Find a form

Descendants

  • *skotōn (Proto-West Germanic)
    • *skotōn (Old Dutch)
      • schoten (Middle Dutch)
  • *skotōn (Proto-West Germanic)
    • sċotian, sċeotian (Old English)
      • shotien, shoten (Middle English)
        • forshoten (Middle English)
  • *skotōn (Proto-West Germanic)
    • skozzōn, scozzōn (Old High German)
      • schozzen (Middle High German)
        • schoßen (German)
  • *skotōn (Proto-West Germanic)
    • skotōn (Old Saxon)
      • schōten (Middle Low German)
  • skota (Old Norse)
    • skota (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary