*skībōną

Runic: ᛊᚲᛁᛒᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈskiː.βɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to slice, cut into slices

Etymology

From *skībǭ (‘slice, disk’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularskībōskībǭ–
2nd singularskībōsiskībōsskībō
3rd singularskībōþiskībōskībōþau
1st dualskībōsskībōw–
2nd dualskībōþizskībōþizskībōþiz
1st pluralskībōmazskībōm–
2nd pluralskībōþskībōþskībōþ
3rd pluralskībōnþiskībōnskībōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskībōi–
2nd singularskībōsaiskībōsau
3rd singularskībōþaiskībōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralskībōnþaiskībōnþau
2nd pluralskībōnþaiskībōnþau
3rd pluralskībōnþaiskībōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularskībōdǭskībōdēdį̄
2nd singularskībōdēzskībōdēdīz
3rd singularskībōdēskībōdēdī
1st dualskībōdēdūskībōdēdīw
2nd dualskībōdēdudizskībōdēdīdiz
1st pluralskībōdēdumskībōdēdīm
2nd pluralskībōdēdudskībōdēdīd
3rd pluralskībōdēdunskībōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
skībōną skībōndz skībōdaz

Find a form

Descendants

  • *skībōn (Proto-West Germanic)
    • skīvia (Old Frisian)
  • skífa (Old Norse)
    • skive (Danish)
    • skiva (Faroese)
    • skífa (Icelandic)
    • skive (Norwegian Bokmål)
    • skiva (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary