*slagiz
Runic: ᛊᛚᚨᚷᛁᛉ Pronunciation: /ˈslɑ.ɣiz/noun · masculine · i-stem
Meanings
blow, strike
Etymology
An i-stem noun derived from *slahaną (‘to hit, strike’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | slagiz | slagīz |
| Acc. | slagį | slaginz |
| Gen. | slagīz | slagjǫ̂ |
| Dat. | slagī | slagimaz |
| Inst. | slagī | slagimiz |
| Voc. | slagi | slagīz |
Descendants
-
*slagi (Proto-West Germanic)
-
slag (Old Dutch)
-
slach (Middle Dutch)
-
slag (Dutch)
- slag (Afrikaans)
- slaa (Negerhollands)
-
slag (Dutch)
-
slach (Middle Dutch)
-
slag (Old Dutch)
-
*slagi (Proto-West Germanic)
-
sleġe (Old English)
-
slay, sleye, slaye (Middle English)
- sley (English)
-
slay, sleye, slaye (Middle English)
-
sleġe (Old English)
-
*slagi (Proto-West Germanic)
-
*slegi, slei (Old Frisian)
- durslegi (Old Frisian)
-
*slegi, slei (Old Frisian)
-
*slagi (Proto-West Germanic)
-
slag (Old High German)
-
slac, slag (Middle High German)
- Schlag (German)
- Schlag (Luxembourgish)
- ? (Rhine Franconian)
-
slac, slag (Middle High German)
-
slag (Old High German)
-
*slagi (Proto-West Germanic)
-
slegi, slag (Old Saxon)
-
slach (Middle Low German)
- Slag (German Low German)
-
slach (Middle Low German)
-
slegi, slag (Old Saxon)
-
slag (Old Norse)
- slag (Danish)
- slag (Faroese)
- slag (Icelandic)
- slag (Swedish)
-
slag (Old Norse)
-
slag (Norwegian)
- slag (Norwegian Bokmål)
- slag (Norwegian Nynorsk)
-
slag (Norwegian)
-
slagr (Old Norse)
- slag (Danish)
- slag (Faroese)
- slag (Icelandic)
- slag (Swedish)
-
slagr (Old Norse)
-
slag (Norwegian)
- slag (Norwegian Bokmål)
- slag (Norwegian Nynorsk)
-
slag (Norwegian)
- 𐍃𐌻𐌰𐌷𐍃 (slahs) (Gothic)
- *lagas (Proto-Finnic)