*slagōną
Runic: ᛊᛚᚨᚷᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈslɑ.ɣɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to hit, to knock
Etymology
From *slagą, *slagiz (‘blow, strike’) + *-ōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | slagō | slagǭ | – |
| 2nd singular | slagōsi | slagōs | slagō |
| 3rd singular | slagōþi | slagō | slagōþau |
| 1st dual | slagōs | slagōw | – |
| 2nd dual | slagōþiz | slagōþiz | slagōþiz |
| 1st plural | slagōmaz | slagōm | – |
| 2nd plural | slagōþ | slagōþ | slagōþ |
| 3rd plural | slagōnþi | slagōn | slagōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | slagōi | – |
| 2nd singular | slagōsai | slagōsau |
| 3rd singular | slagōþai | slagōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | slagōnþai | slagōnþau |
| 2nd plural | slagōnþai | slagōnþau |
| 3rd plural | slagōnþai | slagōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | slagōdǭ | slagōdēdį̄ |
| 2nd singular | slagōdēz | slagōdēdīz |
| 3rd singular | slagōdē | slagōdēdī |
| 1st dual | slagōdēdū | slagōdēdīw |
| 2nd dual | slagōdēdudiz | slagōdēdīdiz |
| 1st plural | slagōdēdum | slagōdēdīm |
| 2nd plural | slagōdēdud | slagōdēdīd |
| 3rd plural | slagōdēdun | slagōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| slagōną | slagōndz | slagōdaz |
Descendants
-
*slagōn (Proto-West Germanic)
- slagia (Old Frisian)
-
*slagōn (Proto-West Germanic)
-
*slagon (Old Dutch)
- upslagon (Old Dutch)
-
*slagon (Old Dutch)
-
*slagōn (Proto-West Germanic)
-
*slagon (Old Dutch)
-
slagen (Middle Dutch)
- slagen (Dutch)
-
slagen (Middle Dutch)
-
*slagon (Old Dutch)
-
*slagōn (Proto-West Germanic)
-
slagōn (Old High German)
-
slagen (Middle High German)
- schlagen (German)
-
slagen (Middle High German)
-
slagōn (Old High German)
-
*slagōn (Proto-West Germanic)
-
*slagōn (Old Saxon)
- slāgen (Middle Low German)
-
*slagōn (Old Saxon)
-
slaga (Old Norse)
- slaga (Icelandic)