*slaiwōną

Runic: ᛊᛚᚨᛁᚹᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈslɑi̯.wɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to become blunt
  2. to become dim-witted, slow

Etymology

From *slaiwaz + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularslaiwōslaiwǭ–
2nd singularslaiwōsislaiwōsslaiwō
3rd singularslaiwōþislaiwōslaiwōþau
1st dualslaiwōsslaiwōw–
2nd dualslaiwōþizslaiwōþizslaiwōþiz
1st pluralslaiwōmazslaiwōm–
2nd pluralslaiwōþslaiwōþslaiwōþ
3rd pluralslaiwōnþislaiwōnslaiwōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularslaiwōi–
2nd singularslaiwōsaislaiwōsau
3rd singularslaiwōþaislaiwōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralslaiwōnþaislaiwōnþau
2nd pluralslaiwōnþaislaiwōnþau
3rd pluralslaiwōnþaislaiwōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularslaiwōdǭslaiwōdēdį̄
2nd singularslaiwōdēzslaiwōdēdīz
3rd singularslaiwōdēslaiwōdēdī
1st dualslaiwōdēdūslaiwōdēdīw
2nd dualslaiwōdēdudizslaiwōdēdīdiz
1st pluralslaiwōdēdumslaiwōdēdīm
2nd pluralslaiwōdēdudslaiwōdēdīd
3rd pluralslaiwōdēdunslaiwōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
slaiwōną slaiwōndz slaiwōdaz

Find a form

Descendants

  • slāwian (Old English)
    • slouen (Middle English)
      • slow (English)
  • āslāwian (Old English)
    • slouen (Middle English)
      • slow (English)
  • slēwōn (Old High German)
    • slēwen (Middle High German)
  • sljóva (Old Norse)
    • sljóva, sljóvga (Icelandic)
  • sljóvga (Old Norse)
    • sljóva, sljóvga (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary