*slaupijaną

Runic: ᛊᛚᚨᚢᛈᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈslɑu̯.pi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to slip off
  2. to roll up

Etymology

From *sleupaną (‘to sneak, slip’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularslaupijōslaupijaų–
2nd singularslaupīsislaupijaisslaupī
3rd singularslaupīþislaupijaislaupijaþau
1st dualslaupijōsslaupijaiw–
2nd dualslaupijaþizslaupijaiþizslaupijaþiz
1st pluralslaupijamazslaupijaim–
2nd pluralslaupīþslaupijaiþslaupīþ
3rd pluralslaupijanþislaupijainslaupijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularslaupijai–
2nd singularslaupijasaislaupijaisau
3rd singularslaupijaþaislaupijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralslaupijanþaislaupijainþau
2nd pluralslaupijanþaislaupijainþau
3rd pluralslaupijanþaislaupijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularslaupidǭslaupidēdį̄
2nd singularslaupidēzslaupidēdīz
3rd singularslaupidēslaupidēdī
1st dualslaupidēdūslaupidēdīw
2nd dualslaupidēdudizslaupidēdīdiz
1st pluralslaupidēdumslaupidēdīm
2nd pluralslaupidēdudslaupidēdīd
3rd pluralslaupidēdunslaupidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
slaupijaną slaupijandz slaupidaz

Find a form

Descendants

  • *slaupijan (Proto-West Germanic)
    • slīepan, slīpan (Old English)
    • slēpa (Old Frisian)
    • slōpian (Old Saxon)
  • *slaupijan (Proto-West Germanic)
    • *slōpen (Old Dutch)
      • slôpen (Middle Dutch)
        • slopen (Dutch)
          • sloop (Afrikaans)
  • *slaupijan (Proto-West Germanic)
    • sloufen (Old High German)
      • sloufen (Middle High German)
        • schlaufen (German)
  • *𐍃𐌻𐌰𐌿𐍀𐌾𐌰𐌽 (*slaupjan) (Gothic)
    • 𐌰𐍆𐍃𐌻𐌰𐌿𐍀𐌾𐌰𐌽 (afslaupjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary