*slīkaną

Runic: ᛊᛚᛁᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsliː.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 1

Meanings

to slide, to slip

Etymology

From Proto-Indo-European *sleyg-, *sleyǵ- (‘to glide, smooth, spread’). Cognate with Old Irish sligim (‘to smear’) and Proto-Slavic *slizъkъ (‘smooth, slime’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularslīkōslīkaų–
2nd singularslīkizislīkaizslīk
3rd singularslīkidislīkaislīkadau
1st dualslīkōzslīkaiw–
2nd dualslīkadizslīkaidizslīkadiz
1st pluralslīkamazslīkaim–
2nd pluralslīkidslīkaidslīkid
3rd pluralslīkandislīkainslīkandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularslīkai–
2nd singularslīkazaislīkaizau
3rd singularslīkadaislīkaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralslīkandaislīkaindau
2nd pluralslīkandaislīkaindau
3rd pluralslīkandaislīkaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularslaikslikį̄
2nd singularslaihtslikīz
3rd singularslaikslikī
1st dualslikūslikīw
2nd dualslikudizslikīdiz
1st pluralslikumslikīm
2nd pluralslikudslikīd
3rd pluralslikunslikīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
slīkaną slīkandz slikanaz

Find a form

Descendants

  • *slīkan (Proto-West Germanic)
    • *slīcan (Old English)
      • sliken (Middle English)
        • slike (English)
  • *slīkan (Proto-West Germanic)
    • *slīka (Old Frisian)
      • slieke (Saterland Frisian)
  • *slīkan (Proto-West Germanic)
    • slīhhan (Old High German)
      • slīchen (Middle High German)
        • schleichen (German)
        • schläichen (Luxembourgish)
  • *slīkan (Proto-West Germanic)
    • *slīkan (Old Saxon)
      • slîken (Middle Low German)
        • slieken (German Low German)
        • schlijken (Plautdietsch)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary