*slōgiz

Runic: ᛊᛚᛟᚷᛁᛉ Pronunciation: /ˈslɔː.ɣiz/

adjective · i-stem

Meanings

able to strike
sly, cunning, clever

Etymology

Vṛddhi gerundive of *slahaną (‘to hit, strike’).

Declension

Strong declension

Case	Sg. Masc.	Sg. Fem.	Sg. Neut.	Pl. Masc.	Pl. Fem.	Pl. Neut.
Nom.	slōgiz	slōgī	slōgį, -jatō	slōgijai	slōgijôz	slōgijō
Acc.	slōgijanǭ	slōgijǭ	slōgį, -jatō	slōgijanz	slōgijōz	slōgijō
Gen.	slōgijas, slōgīs	slōgijaizōz	slōgijas, slōgīs	slōgijaizǫ̂	slōgijaizǫ̂	slōgijaizǫ̂
Dat.	slōgijammai	slōgijaizōi	slōgijammai	slōgijaimaz	slōgijaimaz	slōgijaimaz
Inst.	slōgijanō	slōgijaizō	slōgijanō	slōgijaimiz	slōgijaimiz	slōgijaimiz

Weak declension

Case	Sg. Masc.	Sg. Fem.	Sg. Neut.	Pl. Masc.	Pl. Fem.	Pl. Neut.
Nom.	slōgijô	slōgijǭ	slōgijô	slōgijaniz	slōgijōniz	slōgijōnō
Acc.	slōgijanų	slōgijōnų	slōgijô	slōgijanunz	slōgijōnunz	slōgijōnō
Gen.	slōgīniz	slōgijōniz	slōgīniz	slōgijanǫ̂	slōgijōnǫ̂	slōgijanǫ̂
Dat.	slōgīni	slōgijōni	slōgīni	slōgijammaz	slōgijōmaz	slōgijammaz
Inst.	slōgīnē	slōgijōnē	slōgīnē	slōgijammiz	slōgijōmiz	slōgijammiz

Descendants

slœgr (Old Norse)
- slægur (Icelandic)
- sløg (Norwegian Nynorsk)
slœgr (Old Norse)
- sley, sly (Middle English)
  - sly (English)
  - sley, sleye (Scots)
slœgr (Old Norse)
- sløw (Old Danish)
  - sløv (Danish)
slœgr (Old Norse)
- sløgher (Old Swedish)
  - slög (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary