*smaitijaną

Runic: ᛊᛗᚨᛁᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsmɑi̯.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to hit
  2. to soil

Etymology

From *smītaną (‘to cast, hit, smear’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsmaitijōsmaitijaų–
2nd singularsmaitīsismaitijaissmaitī
3rd singularsmaitīþismaitijaismaitijaþau
1st dualsmaitijōssmaitijaiw–
2nd dualsmaitijaþizsmaitijaiþizsmaitijaþiz
1st pluralsmaitijamazsmaitijaim–
2nd pluralsmaitīþsmaitijaiþsmaitīþ
3rd pluralsmaitijanþismaitijainsmaitijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsmaitijai–
2nd singularsmaitijasaismaitijaisau
3rd singularsmaitijaþaismaitijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsmaitijanþaismaitijainþau
2nd pluralsmaitijanþaismaitijainþau
3rd pluralsmaitijanþaismaitijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsmaitidǭsmaitidēdį̄
2nd singularsmaitidēzsmaitidēdīz
3rd singularsmaitidēsmaitidēdī
1st dualsmaitidēdūsmaitidēdīw
2nd dualsmaitidēdudizsmaitidēdīdiz
1st pluralsmaitidēdumsmaitidēdīm
2nd pluralsmaitidēdudsmaitidēdīd
3rd pluralsmaitidēdunsmaitidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
smaitijaną smaitijandz smaitidaz

Find a form

Descendants

  • *smaitijan (Proto-West Germanic)
    • *smeizen (Old High German)
      • smeizen (Middle High German)
      • bismeizen (Old High German)
  • *smeita (Old Norse)
    • smeitast (Faroese)
    • smeita, smeite (Norwegian Nynorsk)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary