*snewaną

Runic: ᛊᚾᛖᚹᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈsne.wɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 5

Meanings

to rush, hurry

Etymology

From Proto-Indo-European *snewH- (‘to be fleet; flow; run; trickle’). Cognate with Proto-Slavic *snuti (‘to shuttle, to warp (yarn, thread)’), Latvian snaujis (‘noose’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsnewōsnewaų–
2nd singularsniwizisnewaizsnew
3rd singularsniwidisnewaisnewadau
1st dualsnewōzsnewaiw–
2nd dualsnewadizsnewaidizsnewadiz
1st pluralsnewamazsnewaim–
2nd pluralsniwidsnewaidsniwid
3rd pluralsnewandisnewainsnewandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsnewai–
2nd singularsnewazaisnewaizau
3rd singularsnewadaisnewaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsnewandaisnewaindau
2nd pluralsnewandaisnewaindau
3rd pluralsnewandaisnewaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsnausnēwį̄
2nd singularsnautsnēwīz
3rd singularsnausnēwī
1st dualsnēwūsnēwīw
2nd dualsnēwudizsnēwīdiz
1st pluralsnēwumsnēwīm
2nd pluralsnēwudsnēwīd
3rd pluralsnēwunsnēwīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
snewaną snewandz snewanaz

Find a form

Descendants

  • *snewan (Proto-West Germanic)
    • snēowan, snōwan (Old English)
  • snúa (Old Norse)
    • sno, snurre (Danish)
    • snúgva, snurra (Faroese)
    • snúa (Icelandic)
    • sno, snurra (Swedish)
  • snúa (Old Norse)
    • ? (Norwegian)
      • snu (Norwegian Bokmål)
      • snu (Norwegian Nynorsk)
  • 𐍃𐌽𐌹𐍅𐌰𐌽 (sniwan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary