*snittōną

Runic: ᛊᚾᛁᛏᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsnit.tɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to cut

Etymology

From Pre-Germanic *snitnéh₂-, a zero-grade iterative to *snīþaną (‘to cut’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularsnittōsnittǭ–
2nd singularsnittōsisnittōssnittō
3rd singularsnittōþisnittōsnittōþau
1st dualsnittōssnittōw–
2nd dualsnittōþizsnittōþizsnittōþiz
1st pluralsnittōmazsnittōm–
2nd pluralsnittōþsnittōþsnittōþ
3rd pluralsnittōnþisnittōnsnittōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsnittōi–
2nd singularsnittōsaisnittōsau
3rd singularsnittōþaisnittōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralsnittōnþaisnittōnþau
2nd pluralsnittōnþaisnittōnþau
3rd pluralsnittōnþaisnittōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularsnittōdǭsnittōdēdį̄
2nd singularsnittōdēzsnittōdēdīz
3rd singularsnittōdēsnittōdēdī
1st dualsnittōdēdūsnittōdēdīw
2nd dualsnittōdēdudizsnittōdēdīdiz
1st pluralsnittōdēdumsnittōdēdīm
2nd pluralsnittōdēdudsnittōdēdīd
3rd pluralsnittōdēdunsnittōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
snittōną snittōndz snittōdaz

Find a form

Descendants

  • *snittōn (Proto-West Germanic)
    • snithia (Old Frisian)
  • *snittōn (Proto-West Germanic)
    • *snizzōn, snitōn (Old High German)
      • snitzen, snēden (Middle High German)
        • schnëtze (Alemannic German)
        • schnitzen (German)
  • *snittōn (Proto-West Germanic)
    • *snizzōn, snitōn (Old High German)
      • snitsen (Middle Low German)
        • sniddjen (German Low German)
  • *snittōn (Proto-West Germanic)
    • *snittōn, *snidōn (Old Saxon)
      • snitten, snēden (Middle Low German)
  • sniða (Old Norse)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary