*snittōną
Runic: ᛊᚾᛁᛏᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈsnit.tɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to cut
Etymology
From Pre-Germanic *snitnéh₂-, a zero-grade iterative to *snīþaną (‘to cut’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | snittō | snittǭ | – |
| 2nd singular | snittōsi | snittōs | snittō |
| 3rd singular | snittōþi | snittō | snittōþau |
| 1st dual | snittōs | snittōw | – |
| 2nd dual | snittōþiz | snittōþiz | snittōþiz |
| 1st plural | snittōmaz | snittōm | – |
| 2nd plural | snittōþ | snittōþ | snittōþ |
| 3rd plural | snittōnþi | snittōn | snittōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | snittōi | – |
| 2nd singular | snittōsai | snittōsau |
| 3rd singular | snittōþai | snittōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | snittōnþai | snittōnþau |
| 2nd plural | snittōnþai | snittōnþau |
| 3rd plural | snittōnþai | snittōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | snittōdǭ | snittōdēdį̄ |
| 2nd singular | snittōdēz | snittōdēdīz |
| 3rd singular | snittōdē | snittōdēdī |
| 1st dual | snittōdēdū | snittōdēdīw |
| 2nd dual | snittōdēdudiz | snittōdēdīdiz |
| 1st plural | snittōdēdum | snittōdēdīm |
| 2nd plural | snittōdēdud | snittōdēdīd |
| 3rd plural | snittōdēdun | snittōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| snittōną | snittōndz | snittōdaz |
Descendants
-
*snittōn (Proto-West Germanic)
- snithia (Old Frisian)
-
*snittōn (Proto-West Germanic)
-
*snizzōn, snitōn (Old High German)
-
snitzen, snēden (Middle High German)
- schnëtze (Alemannic German)
- schnitzen (German)
-
snitzen, snēden (Middle High German)
-
*snizzōn, snitōn (Old High German)
-
*snittōn (Proto-West Germanic)
-
*snizzōn, snitōn (Old High German)
-
snitsen (Middle Low German)
- sniddjen (German Low German)
-
snitsen (Middle Low German)
-
*snizzōn, snitōn (Old High German)
-
*snittōn (Proto-West Germanic)
-
*snittōn, *snidōn (Old Saxon)
- snitten, snēden (Middle Low German)
-
*snittōn, *snidōn (Old Saxon)
- sniða (Old Norse)